Yargıtay yargitay 2022/4190 E. 2025/8542 K.

12. Ceza Dairesi 2022/4190 E. , 2025/8542 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/322 E., 2021/430 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 24.06.2019
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup,

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin davacı şirkete haksız ve hukuka aykırı olarak el konularak kayyım atanması nedeniyle 50.000.000,00 TL maddi tazminatın kayyım atama karar tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, davacı taraf olarak zararın hesap edilebileceği tüm delillerin dosyaya sunulduğuna, bu davanın asliye hukuktaki bir tazminat davası değil, ağır ceza mahkemesinde açılmış bir tazminat davası olduğuna, mahkemenin kendi beyanları ile bağlı olmadığına, resen araştırma yetkisine sahip olduğuna, şirketten kayyım tarihi ile beraat kararına kadarki süreye ait ticari defterlerinin istenmesi, şirketin banka hesap bilgilerinin istenmesi, vergi dairesinden kayyımın görev yaptığı dönem içinde şirket tarafından beyan edilen gelirler ile vergi matrahlarının, şirketin ödediği ve ödeyeceği vergi miktarının bildirilmesinin istenmesinden sonra bu hususlar tamamlanarak dosyanın bilirkişiye gönderilmesi gerektiğine, temyiz dilekçesinde etraflıca belirtilen hususlardaki eksikliklerin ikmalinden sonra hüküm verilmesi gerektiğine, hükmün adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, davacı şirketin eski hissedarları ...ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak, Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanun'a muhalefet ve suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçlarından soruşturma başlatılarak davacı şirkete Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.07.2016 tarihli ve 2016/485 Değişik iş sayılı kararı ile el konulmasına karar verildiği, Düzce Sulh Ceza Hakimliğinin 08.09.2016 tarihli ve 2016/5091 Değişik iş sayılı kararı ile davacı şirkete kayyım atandığı ve aynı hakimliğin 23.09.2016 tarihli ve 2016/5268 Değişik iş sayılı kararı ile davacı şirkete Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun kayyım olarak atanmasına karar verildiği, anılan suçlardan dava açılması üzerine yapılan yargılama sonunda Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/203 E., 2019/60 K. sayılı kararı ile davacı şirketin eski hissedarları ...ve ... hakkında Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanun'a muhalefet suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçundan beraatine, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanun'a muhalefet suçundan ceza verilmesine yer olmadığı ve suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçundan kurulan beraat hükümlerinin 19.03.2019 tarihinde kesinleştiği, el koyma ve kayyım atama karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ancak kayyımların görevleriyle ilgili iş ve işlemlerinden kaynaklanan zararlar nedeniyle tazminat davalarının 5271 sayılı CMK'nın 1 42... 'üncü maddeler kapsamında Devlet aleyhine açılacağı belirtilmiş olup, bizzat kayyım atama kararının bu maddeler kapsamında tazminata hak kazandırmayacağı, kayyımın görevleriyle ilgili iş ve işlemlerine yönelik iddiaların ise somutlaştırılmadığı, zararın açık ve net bir şekilde belirtilmediği, kayyımlara ödenen ücretin iadesi için koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açılamayacağı, CMK madde 133/3 uyarınca "İlgililer, atanan kayyımın işlemlerine karşı, görevli mahkemeye 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre başvurabilirler." düzenlemesi dikkate alınarak ilgililer tarafından davacı şirket adına bu yönde bir başvuru yapılmadığı, şirkete kayyım atanması suretiyle el konulması sürecinde kayyım işlemlerine karşı 4721 Sayılı TMK ve 6763 sayılı TTK hükümlerine istinaden hiç bir başvuru yapılmayıp, şirketin işleyişi ile ilgili kayyımlık kararı kaldırıldıktan kayyımın 4721 sayılı TMK ve 6763 sayılı TTK hükümlerine konu işlemlerinin (kayyım tarafından yapılan harcamalar ve hatalı işlemler/gereksiz matrah arttırımı nedeniyle oluştuğu iddia olunan vergi yükü şeklinde dile getirilen mezkur zarar kalemleri gibi) bu sefer CMK madde 141'e konu yapılmasının mümkün olmadığı gibi, bu durumun hakkın kötüye kullanılması olacağı hususları dikkate alınarak maddi tazminat talebinin yasal koşulları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.