Yargıtay yargitay 2021/9992 E. 2025/2283 K.

12. Ceza Dairesi 2021/9992 E. , 2025/2283 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/334 E., 2020/212 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutuklama, arama ve el koyma nedeniyle her ay aldığı 5.000,00 TL maaş, her cezaevi ziyareti başına 1.000,00 TL el konulan dijital eşyaları yeninden aldığı için 2.828,00 TL, icra takibinden kurtulmak için ödediği 6.000,00 ve avukatlık ücreti olan 5450,00 TL olarak bilirkişiye hesaplattırılarak ortaya çıkacak tutarın maddi tazminat ile 2 milyon manevi tazminatın ihlal tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 20.336,80 TL maddi tazminatın ve 35.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğuna, haksız arama ve el koyma nedeniyle ayrıca bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine, haksız el koyma nedeniyle yeni telefon aldığına, buna dair ücretin ödenmesi gerektiğine, ayrıca el konulan telefonun kısmen çalışır halde iade edildiğine, koruma tedbirleri nedeniyle yapılan tüm masrafların hesaplanması gerektiğine, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Trabzon 3. Ağır Mahkemesinin 2018/146 Esas, 2019/112 Karar sayılı ceza dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.08.2016-16.11.2017 tarihleri arasında 450 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 11.03.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının getirtilen SGK kaydına göre 12.07.2016 tarihinde işten ayrıldığı ve gözaltına alınmadan önce işsiz olduğu, bu nedenle hesaplamanın net asgari ücret üzerinden yapıldığı, ailesinin cezaevine ziyaretler için yaptıkları masraflar, borçlarını ödeyememesi sebebiyle 6.000,00 TL lik icra borcuyla karşı karşıya kalması, dijital eşyalarına el konulması nedeniyle yeni aldığı eşyalar için yaptığı masraflar ve vekalet ücreti olarak ödediği avukatlık ücretinin ise koruma tedbirleri nedeniyle istenilebilecek tazminat kalemlerinden olmadığı, el konulan eşyaları ile ilgili ise eşyaların zarar gördüğü veya teslim edilmediğine dair bir iddianın bulunmadığı, el koyma işleminin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı ile ilgili olarak davacı hakkında tutuklama tedbiri de uygulandığı dikkate alındığında kuvvetli suç şüphesi taşıyan davacı hakkında dijital materyallerine özellikle bylock programı bulunup bulunmadığının tespiti için el konulmasında hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşıldığından bu yöndeki maddi tazminat taleplerinin reddine karar verildiği, davacının yargılandığı suçun niteliği, kendisi ve sosyal çevresi üzerindeki etkileri, davacının gözaltında kaldığı toplam süre, davacı hakkında uygulanan bir kısım tutukluluk devam kararlarının yasal süresi geçtikten sonra verilmiş olması, davacının sosyal statüsü dikkate alınarak manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.