Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2021/7294 E. , 2025/8835 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/3681 E., 2019/2015 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna, yolcuların emniyet kemeri takmayarak kusurlu olduğuna, kusur durumuna, vekalet ücretine, lehe hükümlerin uygulanması ve cezanın alt sınırdan uygulanarak paraya çevrilmesi ve ertelenmesi taleplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 06.03.2015 tarihinde saat 06:15 sıralarında şoför olan sanığın sevk ve idaresinde bulunan otobüs ile bölünmüş virajlı karayolunda ... ili Edremit ilçesinden İzmir il merkezine doğru seyir halinde iken otobüsün direksiyon hakimiyetini kaybederek bölünmüş yolun ortasında bulunan "V" şeklindeki kanala girmesi ve otobüsün kanala girdikten sonra sol yan tarafına yatarak kanal içinde 132 metre süründükten sonra durması sonucu bir kişinin öldüğü, katılanlar ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde, katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları, kazada yaralanan diğer dört kişinin şikayetçi olmadıkları olayda, her ne kadar sanık, yolun sağ tarafından yola aniden köpek çıktığını görmesi üzerine direksiyonu sola kırması nedeni ile kazanın meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun olmadığını savunmuş ise de, şoförün tam arkasındaki koltukta oturan katılan ...'in tüm aşamalarda aracın önüne köpek veya başka bir şey çıktığını görmediği yönündeki beyanı, 16/03/2015 tarihli bilirkişi raporu ve toplanan tüm deliller değerlendirildiğinde sanık ...'un ağır kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2. Maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, sanık hakkında fazla ceza tayini ile TCK'nun 53/6 maddesi uyarınca sürücü belgesinin en üst hadden geri alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde karar verildi.