Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2021/6716 E. , 2025/9029 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3092 E., 2018/3888 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü,

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, B1 sınıfı sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz istemlerinin reddine, sanık müdafiinin temyiz isteminin yerinde olduğu ve hükmün bozulmasına kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, müvekkilinin olay anında alkol kullanmadığı, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı, kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, müvekkilinin fazla kusurunun bulunmadığı, karşı tarafında kazada kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine ilişkin, katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında verilen cezanın az olduğu, ceza takdirinin somut olaya uygun olmadığı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13.01.2016 günü saat 05.50 sıralarında, sanık ... miktarı tam tespit edilememekle birlikte güvenli sürüş yeteneğini kaybetmesine engel olacak şekil ve derecede alkol etkisinde idaresindeki 22... plaka sayılı araç ile, alacakaranlık vakti, yerleşim yeri dışında, 7 m yol platform genişliği olan, iki şeritli bölünmüş tek yönlü, asfalt kaplama, açık havada, ıslak ve nemli zeminli, hız sınırının 70 km/s olan devlet yolunda, İpsala istikametinden Keşan istikametine doğru seyir halinde iken D-100-01 karayolunun 29. Kilometresinde yolun sağ tarafında sağ şeride taşmış şekilde durmakta olan 22... plaka sayılı aracın sol arka kısmına aracının sağ ön kısmı ile çarpması ve akabinde 22... plaka sayılı otomobilin ötelenerek önünde 4 lüleri ve farları yanık vaziyette olan 22... plaka sayılı otomobile çarpması ve duran araçların arasında çekme halatı bağlamaya çalışan 22... plaka sayılı otomobil sürücüsü ....'in ölümü ve 22... plaka sayılı otomobilin sürücüsü ... 'ın ve yolcusu katılan ...'ın yaralanmaları ile sonuçlanan olayda; kaza tespit tutanağında; 22... plaka sayılı araç sürücüsü olarak sanık ...'nın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52/1-a ve 56/1-c maddesinde yazılı kuralları ihlal ettiği, 22... ve 22... sayılı araçların sürücüleri olan ... ve ...'n Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 116. maddesinde yazılı kuralı ihlal ettiği, kovuşturma aşamasında alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 14.03.2018 tarihli raporunda; Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile vaktin alacakaranlık aydınlatmanın olmadığı, zeminin ıslak olduğu hız limitinin 70 km/s ve kavşak yaklaşımı olduğu yol bölümünü gözeterek yola gereken dikatini verip hızını azaltarak tedbirli bir şekilde seyretmediği ve yolun sağ şeridine taşan araca karşı zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı, görüş alanını yeterince kontrol altında bulundurmadığı, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile gerçekleşen ölüm ve yaralanmalar ile neticelenen trafik kazasında asli kusurlu, ölen ... sevk ve idaresindeki otomobilinin tamamını bankete park etmesi gerekirken yolun sağ şeridine taşacak şekilde park ederek gerisindeki araçlar açısından tehlike ortamı oluşturduğu, gerisindeki araç sürücülerinin farkedilebilmesi için gerekli ve yeterli önlemler almadığı, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile gerçekleşen ölüm ve yaralanmalar ile neticelenen kazada tali kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, sanık ...'nın ...'in ölümüyle, katılan ...'ın BTM ile giderilemez ve kemik kırığı olacak şekilde, katılan ...'ın ise BTM ile giderilemez ve orta (2) derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, güvenli sürüş yeteneğini kaybetmesine engel olacak şekil ve derecede alkollü bir şekilde araç kullanmak suretiyle eylemini bilinçli taksir altında işlediği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge adliye mahkemesince İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan vekilinin tüm, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Kaza yerinde durmayarak firar eden sanığın yaklaşık 30 saat sonra gündüz 12.26 da yapılan ölçümde 0,47 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, ancak olay esnasında alkollü olduğunu kabul etmediği, olaydan sonra alkol aldığını beyan ettiği, bu nedenle kaza esnasında alkollü olduğuna ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında takdir olunan cezada TCK'nın 22/3. maddesi ile bilinçli taksir hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeyerek olay esnasında alkollü olduğunun kabulü ile TCK’nın 22/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2025 tarihinde karar verildi.