Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2021/6693 E. , 2025/9259 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/3631 E., 2018/2538 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü,

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1 ve 53/6 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, B sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1 ve 53/6 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, B sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin, katılan sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin sanık ... yönünden temyiz isteminin reddine, katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, delillerin tekdirinde hata yapıldığı, müvekkilin kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı, kazanın diğer sanığın aşırı hızlı olması nedeniyle meydana geldiği, kazada ölenlerin de kusurlu olduğu, hükmedilen hapis cezasının fazla olduğuna ilişkin, katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanıkların asli kusurlu olarak olası kasttan değerlendirilmesi gerektiği, hükmedilen cezaların eksik olduğu, TCK 62/1. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 16.07.2015 günü saat 16.20 sıralarında, sanık ... sevk ve idaresindeki 78... plaka sayılı araç ile, gündüz vakti, yerleşim yeri dışında, 8 m yol platform genişliği olan, üç yönlü T kavşak olan, iki şeritli bölünmüş tek yönlü, asfalt kaplama, açık havada ve kuru zeminli devlet yolunda, Eskipazar istikametinden Karabük istikametine doğru seyir halinde iken kendisi ile aynı istikamette yolun sağında duraklayan ve U dönüşü yapmak üzere geriden gelen trafiği kontrol etmeden sola manevra ile şeridi kapatan sanık ... sevk ve idaresindeki 78... plakalı kamyonete çarpmamak için sola manevra yaptığı, aracın ön kısımları ile refüj başında yaya olarak bulunan ölenler ... ve ... çarpması ve direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı istikamet şeridine geçerek katılan ...'ın sevk ve idaresindeki 78... plaka sayılı araç ile çarpışması neticesinde orta refüj de yaya olarak bulunan ...'in, ...'in ve 78... plaka sayılı araçta yolcu olarak bulunan ...'in ölümüyle, 78... plaka sayılı ve 78... plaka sayılı araçta sürücü ve yolcu olarak bulunan ..., , ..., ..., , ... ve ...'ın yaralanmaları ile sonuçlanan olayda; kaza tespit tutanağında; 78... plaka sayılı araç sürücüsü olarak sanık ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 57/b-4 maddesinde yazılı kuralı ihlal ettiği, 78... plaka sayılı araç sürücüsü olarak katılan sanık ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52/1-a maddesinde yazılı kuralı ihlal ettiği, 78... plakalı araç sürücüsü ...'ın ise kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun bulunmadığının belirtildiği, kovuşturma aşamasında alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 16.06.2017 tarihli raporunda; sanık sürücü ... idaresindeki araç ile olay mahalli kavşakta yolun sağında durakladığı, sonrasında mevcut U dönüşü yasak işaret levhasının varlığına rağmen U dönüşü yapmak üzere geriden gelen trafiği yeterince kontrol etmeden ve gelen araçların istikametini kapatacak şekilde sola manevra yaptığı, geriden gelen aracın seyir dengesini bozduğu, doğrultu değiştirme manevralarını hatalı yaptığı anlaşılmakla, kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle asli kusurlu, sanık sürücü ... idaresindeki otomobil ile seyri sırasında hızını mahal ve yol şartlarına göre ayarlamadığı, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde seyrettiği, olay mahalli kavşağa geldiğinde yolun sağından önüne manevra yapan araca çarpmamak için kontrollü ve fren ile birlikte yol ile uyum sağlayacak şekilde tedbir alma becerisi gösteremediği, kontrolsüzce yaptığı sola direksiyon tedbiri neticesinde refüj başında bekleyen yayalara çarpıp karşı istikamet şeridine geçerek karşı istikametten gelmekte olan araçla da çarpışması ile karıştığı kazada, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle tali kusurlu, katılan sürücü ... sevk ve idaresindeki araç ile olay mahallinde şeridini takiben nizami seyri sırasında sanık sürücü ... idaresindeki aracın çarpması ile karıştığı kazada atfı kabil kusuru bulunmadığı, ölen yayalar ... ve ...'in olay mahallinde refüj başında bekledikleri esnada; kontrolsüzce üzerilerine gelen sanık sürücü ... idaresindeki aracın çarpması ile karıştıkları kazada atfı kabil kusurları bulunmadığının mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, sanık ...'ın ..., ... ve ... ölümüyle, katılan sanık ...'in BTM ile giderilemeyecek ve meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarında etkisinin (3) orta derece olacak şekilde, katılan ...'ın BTM ile giderilemeyecek, katılanlar ..., ..., ..., , ...'in ise BTM ile giderilebilecek şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, katılan sanık ...'in ..., ... ve ... ölümüyle, katılan ...'ın BTM ile giderilemeyecek, katılanlar ..., ... ve ...'ın BTM ile giderilebilecek şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemesince İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
1.Katılanlar vekilinin sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden:
Sanık ... hakkında, Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2017 tarihli 2017/20 Esas, 2017/109 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme ve yaralanmaya neden olma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1 ve 53/6. maddesi uyarınca kurulan "3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına" ilişkin mahkumiyet hükmününün, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik kararın temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, “ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.12.2025 tarihinde karar verildi.