Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2021/4598 E. , 2025/8892 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/3270 Esas, 2017/3662 Karar
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meydana gelen kazada müvekkilinin kusur durumu dikkate alındığında hükmedilen cezanın orantılılık ilkesine aykırı olarak yüksek belirlendiğine ve mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, 09/12/2015 günü saat 03.30 sularında sanık ... yönetimindeki 16... plakalı aracın otoyolda İstanbul yönüne seyir ederken olay yerinde direksiyon hakimiyetini kaybederek refüje çarpıp otomobili devirmesi ile otomobilde bulunan ...'in öldüğü, araç sürücü ...'ın ve yanında yolcu olarak bulunan ...'in yaralandığı, olay yerinin otoyol olduğu, yolun 1.5 metre genişliğinde, tek yönlü ve 3 şeritli olduğu, zeminin asfalt ve kuru, vaktin gece, aydınlatmanın mevcut olduğu, sanık ...'ın, yan tarafta yolcu olarak bulunan ...'in ve arkada oturan ölen ...'un beyanlar itibari ile alkollü oldukları, fotoğraflarında bu durumu gösterdiği, olay yerinde otomobili kullanan sanık ...'in direksiyon hakimiyetini kaybettiği, sanık ...'in direksiyona müdahale edip, direksiyonu sola çevirdiği, aracın refüje çarpıp devrilmesi ile olayın meydana geldiğinin anlaşıldığı, buna göre sanık ...'ın idaresindeki otomobil ile yola gereken dikkatini vermeden hızını trafik şartlarına göre ayarlamadan kontrolsüzce tehlike arzedecek tarzda seyretmesinden mütevellit direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile neden olduğu bu olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne uymadığından asli kusurlu olduğu, mütevveffa ...'in ise; alkollü sürücünün idaresindeki otomobilde can güvenliğini tehlikeye düşürecek tarzda yolculuk yapmayı kabul etmesi sebebi ile kendi ölümünde alt düzeyde tali kusurlu olduğu, bu yönlere dair Adli Tıp Kurum raporunun olaya ve oluşa uygun olduğu anlaşılmış, kusur yönünden sanıklardan ...'in alkollü asli kusurlu olduğu kabul edilmiş, sanık ...''in alkollü asli kusurlu olarak olaya sebebiyet verdiği, yasal sınırın üzerinde alkollü olarak araçla seyreden sanığın kaza yapabileceğini öngördüğü halde araç kullanmaya devam etmesi şeklindeki eyleminin Yargıtay uygulamaları doğrultusunda bilinçli taksir olarak kabülü gerektiği, zira netice olan ölüm ve yaralanmayı istemediği fakat belli promilin üstünde alkollü iken sonucun beklenen bir durum olduğu, dosya arasındaki rapora göre sanık ...'in 1.19 promil alkollü olduğu, kazanın oluşumunda da asli kusurlu kabul edildiği anlaşılmış, sanığın kusur derecesi gözetilerek sanık ...'e takdiren teşdiden ceza tayin edilmiş, bilinçli taksir olması nedeni ile de paraya çevrilme işlemleri yapılmamış ayrıca sabıka kayıtları, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan daha önceden sabıkalı olmasına rağmen olay tarihinde alkollü araç kullanarak ölümle sonuçlanan kazaya sebebiyet vermiş olması da gözönüne alınarak sanığın TCk 62 maddesinden istifade etmeyi hak etmediği vicdani kanaatine varılarak cezasından takdiri indirim yapılmayarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında 09.12.2015 olan suç tarihinin 11.12.2015 olarak yazılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin sanığın kaza anında 1,19 promil alkollü olmaktan ibaret bulunduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.12.2025 tarihinde karar verildi.