Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2021/4578 E. , 2025/9268 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/335 E. 2018/384 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca sanıkların beraatine ilişkin hükme yönelik katılanlar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık ...'nın ... dinlenme tesislerinin yetkilisi olduğu, diğer sanık ...'ın da aynı tesiste LPG otogaz bölümünün sorumlu müdürü olduğu,

22/10/2013 tarihinde temyiz dışı sanık ...'in Afyon iline gelen ve eskiden tanıdığı katılan ... ile ölen ...'i almak amacıyla temyiz dışı diğer sanık ...'a ait olan 03... plakalı 1992 model Tempra marka aracı ...'dan isteyerek ... dinlenme tesislerine gittiği, burada iken katılan ... ve ölen ...'i arabaya aldığı, sonrasında tesislerin benzinlik bölümünden gaz almak için dolum tesisine yanaştığı, tesiste pompacı olarak çalışan ve hakkında takipsizlik kararı verilen ....'nın, araca gaz doldurmak için öncelikle sol arkada bulunan giriş yerine pompayı bağladığı, gaz verdiği sırada gaz kaçağı olduğunu görmesi ve sanık ...'in uyarısı üzerine pompayı çıkartarak sağ taraftaki girişe bağladığı, bu esnada tanığın sanık ...'e araçta sızdırma olduğunu, aracı çalıştırmayıp tamirci çağırması gerektiğini söylediği,...'in kabul etmemesi üzerine ...'in, aracın benzinlikte çalıştırılmaması ve uzaklaştırılması için ...le birlikte benzinlik dışına kadar aracı iterek tekrardan işinin başına geçtiği, dolum yapılması esnasında tuvalete giden .... ve ölenin araca binmeleri üzerine ....'in yola devam ettiği sırada birden patlama olduğu ve aracın alev aldığı, sanık ...'in arabayı hemen durdurup kendi camını kırarak araçtan çıktığı, daha sonra ..'yı araçtan indirdiği, yoldan geçen vatandaşların yardımı ile ölenin araçtan çıkartıldığı ancak ....'in hayatını kaybettiği olayda;

Soruşturmada makine mühendisinden alınan bilirkişi raporuna göre aracın sol tarafında bulunmaması gereken ilave bir dolum ağzı (merdiven altı diye tabir edilen kaçak yerlerde montajı yetkisiz kişileree yapılan) oldugu ve bu dolum ağzının ucu boşta olduğundan gaz basılırken araç içerisinin gazla dolduğu ve motor çalıştırıldıktan sonra herhangi bir kıvılcım kaynağındaki (sigara çakmak, telefon,statik elektrik,araç çakmağı,elektrik sigorta sistemi vb gibi) tetiklenme neticesinde parlamanın oluşmuş olabileceği; LPG tesisatindan değil de, ne amaçla kullanıldığı belli olmayan kaçak bir dolum ağzından kaynaklanabileceği ve vakanın bir tank patlaması olmadığı kanaatine varıldığı; soruşturmada alınan bilirkişi heyet raporunda sanıklara kusur atfedilmiş ise de mahkemece yeniden 5 kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmasına karar verildiği, bilirkişi heyetinin 06/03/2017 tarihli raporuna göre sanıklar ... ve ...'ın kusurlu, diğer iki sanığın ise kusursuz olduklarının bildirildiği, gerek sanık ...'ın gerek de tanık ... ...'nın anlatımlarından sanık ...'in aracın LPG girişinin ne tarafta olduğunu daha önceden bildiği, zira birkaç kez daha ...'dan aracı alarak kullandığı, araçta iki ayrı giriş olması nedeniyle pompacı olan ...'in LPG tankına bağlı olmayan boş girişe pompayı bağladığı, sızdırma üzerine pompayı bu kez diğer girişe taktığı, bu esnada muhtemelen gazın aracın alt kısmındaki boşluklara ve bagaj bölümüne dolduğu, araç hareket ettikten kısa bir süre sonra da tespit edilemeyen bir sebepten ötürü araçta yangın meydana geldiği dikkate alındığında, sanıklardan ...'ın aracının LPG tankına yeni bir giriş yaptırarak aracının gaz dolum yeri ağzını sağ tarafa aldırdığı halde, önceden kullanılan aracın sol altındaki gaz dolum yeri ağzını araç sahibi olarak kapattırmış/iptal ettirmiş olması gerekirken olay gününe değin bu hususu yerine getirmediği, savunmasında bunu unuttuğunu beyan ettiği, aracın hatır için verilmiş olmasının mazeret olarak kabul edilemeyeceği, zaten olayın iki ayrı girişin pompacıda yarattığı tereddütten hasıl olduğunun anlaşıldığı; sanık ...'in ise pompa görevlisini uyararak ucu açık olan sol taraftaki gaz giriş yerinden değil de, sağ taraftaki yerden dolum yapılmasını sağlaması gerekirken bunu yapmadığı, olayın hemen akabinde ise pompacı olan ...'in ikaz ve uyarılarına rağmen aracı çalıştırmayıp tamirci çağırması gerektiği halde bunu yapmadığı gibi, aracı havalandırarak gazın etkisinin geçmesini de beklemediği; ...'in özen göstererek sanığa aracı pompanın orada değil daha ileride çalıştırttığı, sonrasında yerleri yıkayarak muhtemel kazaların önüne geçtiği, bu sebeple ...'in sorumluluğunu yerine getirdiği, sanıkların personeli olan tanık ...'in sorumluluğunu yerine getirdiği, sonuçta sanıklara atfı kabil kusur bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2025 tarihinde karar verildi.