Yargıtay yargitay 2024/2744 E. 2025/2668 K.

11. Ceza Dairesi 2024/2744 E. , 2025/2668 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1834 E., 2024/67 K.
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ve 2016/303 Esas ve 2023/519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.01.2024 tarihli ve 2023/1834 Esas, 2024/67 Karar sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; dosyada sanık aleyhine delil bulunmadığına, lehine delillerin dikkate alınmadığına, sanığın suç işleme kastının olmadığına ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Dosyada mevcut, vergi tekniği raporu ve bilirkişi raporları, sanık savunması ve tüm dosya içeriğine göre; yapılan yoklamalarda sanığın ticari faaliyetinin tespit edilememesi nedeniyle mükellefiyet kaydının 31.12.2013 tarihi itibariyle re'sen terkin edilmesine rağmen, 2014 takvim yılında fatura düzenlemeye devam ettiği, Ba-Bs bildirimlerine göre, 2013 yılında fatura aldığı belirlenen mükellef hakkında, düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu yönünde vergi raporu bulunuğu, 2014 yılında ise alış bilgisine ulaşılamadığı, mükellefin alış yapmadan satış yapmasının mümkün olmadığı ve adlarına fatura düzenlenen mükelleflerin bir kısmının özel esaslara alındığı, bir kısmı hakkında da sahte fatura kullanmadan vergi raporlarının bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair tam kanaate varıldığından, sanık müdafinin sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, lehine delillerin değerlendirilmediğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.01.2024 tarihli ve 2023/1834 Esas, 2024/67 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.