Yargıtay yargitay 2024/9317 E. 2025/12660 K.

10. Ceza Dairesi 2024/9317 E. , 2025/12660 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/802 E., 2020/286 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Çorum 1.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 09.09.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 22.10.2024 tarihli ve 2024/1212 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2024 tarihli ve KYB - 2024/110291 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye

gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2024 tarihli ve KYB - 2024/110291 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarihli ve 2021/2564 esas, 2021/6714 karar sayılı ilâmında yer alan"...kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle, mahkemesince açılan kamu davasında 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince “düşme kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; ...kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA,.." şeklindeki açıklamalar karşısında,
Dosya kapsamına göre, her ne kadar Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, evvelce sanık hakkında 05/01/2009 tarihinde işlediği aynı nev'iden suçtan dolayı Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2020 tarihli ve 2020/536 esas, 2020/806 sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi gereğince verilen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu, inceleme konusu 15/09/2019 tarihli suçun ise anılan kararın ihlali mahiyetinde olduğu, ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı cihetle, sanık hakkında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Çorum 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/802 Esas ve 2020/286 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:
1. Şüpheli hakkında, 15.09.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2019 tarihli ve 2019/11588 Soruşturma, 2019/4239 Esas, 2019/3633 sayılı iddianamesi ile Çorum 1.Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede, daha önce Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/795 Esas ve 2015/975 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, eylemin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali olup olmadığının değerlendirilmesinin mahkemeye ait olduğu hususunun belirtildiği,
2. Yapılan yargılama sonucunda, Çorum 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.06.2020 tarihli ve 2019/802 Esas, 2020/286 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
B. Dayanak Çorum 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/795 Esas ve 2015/975 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:
1. Sanık hakkında, 05.01.2009 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2011 tarihli ve 2009/3409 Soruşturma, 2011/1468 Esas, 2011/778 sayılı iddianamesi ile Çorum 1.Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
2.Çorum 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ve 2011/429 Esas, 2013/63 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2.maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,
3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine dosyanın ele alınarak Çorum 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarihli ve 2014/15 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararı ile yeniden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 09.04.2015 tarihinde kesinleştirilerek infaza gönderildiği,
4. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine dosyanın ele alınarak Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/795 Esas, 2015/975 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 24.12.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,
5. Kanun yararına bozma istemine konu Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli kararı ile ihbarda bulunulması üzerine dosyanın ele alınarak, Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2020/536 Esas, 2020/806 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 18.12.2020 tarihinde kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
C. Dosyalar kapsamına göre;
28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddede "(2) Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme yer almaktadır. Bu düzenlemeye göre, Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla devam eden yargılamada, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanık hakkında, bu madde hükümlerine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi zorunludur. Ancak, somut olayda, sanık hakkında aynı suç nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiğinden 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2.maddesinin uygulanması koşullarının oluşmadığı, nitekim Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesince de 19.11.2015 tarihli karar ile, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki genel hükümlere göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamedeki, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanuni zorunluluk üzerine 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarınca verildiği şeklindeki görüş yerinde değil ise de,
Sanık hakkında, 15.09.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2019 tarihli iddianamesi ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda, Çorum 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli kararı ile, sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. Doğrudan açılan davaya dayanak gösterilen Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/795 Esas, 2015/975 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesine göre değil, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki genel hükümlere göre verildiği, sanık hakkında daha önce verilmiş bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı da bulunmadığı, dolayısıyla, 5237 sayılı TCK'nın 191/6.
maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılması koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmıştır. Sanığın adli sicil kaydı ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde de sanık hakkında verilmiş bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığı görülmekle birlikte sanık hakkında aynı nev'i suçtan 2024/948 sayılı soruşturmanın açık olduğu, 05.05.2022 tarihli aynı nev'i suçtan açılan kamu davasında Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2022/888 Esas, 2023/550 Karar sayılı mahkûmiyet kararının bulunduğu görülmektedir.
Mahkemece sanık hakkındaki aynı nev'i suçtan açık ve kapalı tüm dosyaların Cumhuriyet savcılığı ve Mahkemelerden getirtilerek sanık hakkında verilmiş başkaca bir zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı veya usulünce verilip kesinleşmiş bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunmaması halinde; incelemeye konu 15.09.2019 tarihli eylem nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek Çorum Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.
III. KARAR
A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
B. Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesini 25.06.2020 tarihli ve 2019/802 Esas, 2020/286 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.12.2025 tarihinde karar verildi.