Karar Detayı

10. Ceza Dairesi 2024/8204 E. , 2026/165 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
2. Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesi
2. 07.03.2018
SAYISI : 1. 2020/690 E., 2021/221 K.
2. 2017/355 E., 2018/176 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
2. 20.07.2013
İNCELEME KONUSU KARAR: 1. Mahkûmiyet
2. Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararların kanun yararına bozulması

Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/690 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1., 62. ve 53. maddeleri ile basit yargılama usûlü uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 251/3-son cümlesi gereği, 7 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin 21.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2018 tarihli ve 2017/355 Esas, 2018/176 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 10.04.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 2024/8003 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96257 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyaları Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96257 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 27/03/2023 tarihli ve 2022/8874 esas, 2023/2643 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlendiği 17.05.2018 tarihinden önce işlendiği ve eylemler arasında hukuki kesinti olmadığı, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı nitelikte olduğu dikkate alınarak, eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, davaların birleştirilmesi ve sanık hakkında tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilip 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle cezanın artırılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,
Dosyalar kapsamına göre; Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/355 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 20/07/2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 22/01/2014 olduğu, Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/690 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 27/10/2013, iddianame düzenleme tarihinin ise yine 22/01/2014 olduğu, her iki suçun da aynı tarihte
düzenlenen iddianamelerden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde kararlar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/690 Esas, 2021/221 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:
Şüpheli hakkında, 27.10.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2014 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Büyükçekmece (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.05.2014 tarihli ve 2014/140 Esas, 2014/666 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2014/1363 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin 07.04.2016 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın 04.02.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/571 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23.10.2020 tarihli ve 2020/1268 Esas, 2020/2730 Karar sayılı kararıyla bozulmasını müteakip, Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.03.2021 tarihli ve 2020/690 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararı ile, lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1., 62. ve 53. maddeleri ile basit yargılama usûlü uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 251/3-son cümlesi gereği, 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

B. Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2018 tarihli ve 2017/355 Esas, 2018/176 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:
Şüpheli hakkında, 20.07.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2014 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli ve 2014/749 Esas, 2015/920 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin 07.12.2015 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın 15.06.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07.03.2018 tarihli ve 2017/355 Esas, 2018/176 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.
C. Dosyalar kapsamına göre,
Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/690 Esas, 2021/221 Karar sayılı dosyasındaki suçun 27.10.2013 tarihinde işlendiği, iddianamenin 22.01.2014 tarihinde düzenlendiği, Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2018 tarihli ve 2017/355 Esas, 2018/176 Karar sayılı dosyasındaki aynı nev'iden suçun 20.07.2013 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin ise 22.01.2014 tarihinde düzenlendiği, bu halde; sanığın 27.10.20 13... .07.2013 tarihli eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan 22.01.2014 tarihli iddianameden önce olması karşısında,
Sanığın, farklı tarihlerde birden fazla kez "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu işlediği anlaşıldığından, davaların birleştirilmesine karar verilerek, suçların "bir suç işleme kararının icrası kapsamında" işlenip işlenmediğinin ve buna bağlı olarak belirtilen suçların zincirleme suç oluşturup oluşturmadığının tartışılarak belirlenmesi, zincirleme suç oluşturduğunun saptanması durumunda, bunlardan en ağır sonuç doğuran suç esas alınarak tayin edilecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılmasına karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, ayrı ayrı mahkûmiyet kararları verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
B. Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/690 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararının ve Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2018 tarihli ve 2017/355 Esas, 2018/176 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyalarının, Mahkemelerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.01.2026 tarihinde karar verildi.