Yargıtay yargitay 2024/4307 E. 2025/12651 K.

10. Ceza Dairesi 2024/4307 E. , 2025/12651 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/214 E., 2023/37 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 15.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 23.02.2024 tarihli ve 2023/29527 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB - 2024/26648 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2024 tarihli ve KYB - 2024/26648 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
" Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesini müteakip, Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 07/05/2015 tarihli çağrı yazısının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi akabinde, sanığın 10 günlük kanuni süre içerisinde anılan Müdürlüğe müracaat etmediği gerekçesiyle dosya kaydının kapatılarak sanık hakkında yükümlüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemesince mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de,
Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce adı geçen sanığa yükümlüklüklerini bildirir çağrı yazısının tebliğ edildiği, ancak sanığın süresinde müracaat etmemesi üzerine, 05/03/2013 tarihli ve 28578 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Tebligat" başlıklı 40. maddesinin 3. fıkrasındaki "Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığına geri gönderilir." düzenleme nazara alınarak, sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbirine ilişkin dosyanın kapatılmasına karar verildiği, ancak;
5237 sayılı Kanun'un 191/4-a maddesinde yer alan; "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki düzenleme uyarınca, sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın, sanığa tebliğ edilmesini müteakip, yükümlülüklerini bildirir "çağrı yazısı" üzerine 10 gün içerisinde gelinmemesi durumunda dosyanın kapatılmasının anılan Kanun'daki ısrar şartını karşılamayacağı, dolayısıyla çağrı yazısı üzerine gelmeyen sanığa ayrıca uyarı yazısının tebliğ edilmesi gerektiği, ısrar şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ise aynı Yönetmeliğin 44. maddesinin üçüncü fıkrasına göre belirlenmesi gerektiği,"ısrar şartı" kovuşturma şartı olup Kanunla getirilmiş olduğundan, kanun hükmünün yönetmelikle bertaraf edilmesinin mümkün olmayacağı,
Somut olayda, Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 07/05/2015 tarihli çağrı yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sonrasında 10 günlük kanuni süre içerisinde anılan Müdürlüğe müracaat edilmediği takdirde dosya kaydının kapatılması yerine yukarıda da açıklandığı üzere uyarı yazısının
tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde kullanma suçundan açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu"nun somut dosya kapsamında gerçekleşmediği cihetle, Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 10.03.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2015 tarihli ve 2015/46358 Soruşturma, 2015/1444 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı gösterilmediği gibi kararın şüpheliye tebliğ edildiğine dair dosya arasında bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, tedbirin infazı için 27.04.2015 tarihinde Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,
B. Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, çağrı yazısı tebliğine rağmen müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 14.07.2015 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2015 tarihli ve 2015/127311 Soruşturma, 2015/34622 Esas, 2015/29841 sayılı iddianamesi ile Ankara 32.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
C. Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/806 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 26.04.2016 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,
D. Sanığın denetim süresi içerisinde 13.05.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09.02.2023 tarihli ve 2022/214 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.

F. Dosya kapsamına göre; Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanı dışında, uyuşturucu madde kullandığına dair delil bulunmadığı, sanığın kullandığını söylediği maddenin ele geçmemesi ve kriminal inceleme yapılamamış olması karşısında uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği, suçun maddi delilinin elde edilemediği, mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın "beraatine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup bu hususun mahkemenin takdiri ve delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmesi durumunu aşan mutlak hukuka aykırılık niteliğinde olduğu anlaşıldığından;
Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/214 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararına karşı bu gerekçe ile kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden, Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/214 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.