Yargıtay yargitay 2022/113 E. 2025/12778 K.

10. Ceza Dairesi 2022/113 E. , 2025/12778 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/1491 E., 2018/1647 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak; düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak düşme kararının sanığa 03.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık tarafından 16.07.2018 tarihli süresinde temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmediği gibi 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca öngörülen yedi günlük süre içerisinde de gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği; sanığa ise temyiz hakkını kullanabilmesi için herhangi bir tebligat yapılmadığı ve sanığın ayrıca temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, aynı Kanun'un 295/1. maddesinde ise "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 16.07.2018 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığı dikkate alındığında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9 MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;
Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dava dosyasına konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte; gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.