Karar Detayı

MAHKEMESİ: İş Mahkemesi

KARAR: Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ödenmeyen fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçiş sonrası işçi ücretlerinin Yüksek Hakem Kurulu tarafından düzenlenen toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini, davacının ücretinin düşürülmesi gibi bir uygulama söz konusu olmadığından dava konusu alacaklara hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.09.2023 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenlemede oran kısmının boş bırakıldığı, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin düzenlemeleri göz önünde bulundurulduğunda, davacının bir kısım ödenmeyen ücret farkı ve ilave tediye farkı alacağı bulunduğu gerekçesiyle ücret farkı ve ilave tediye farkı alacaklarının kabulüne, ikramiye farkı alacağının reddine dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2024 tarihli kararı ile; davacının davalının 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiği, davacı kadroya geçirilirken taraflar arasında imzalanan bireysel iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağının kararlaştırıldığı, belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.04.2024 tarihli ilâmı ile; davacının 30.04.2020 tarihinde Türkiye İş Kurumu aracılığıyla davalı Bakanlık nezdinde çalışmaya başladığı, davacının 696 sayılı KHK uyarınca alt işverenden kadroya geçen işçilerden olmadığı, buna göre davacının 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı, ayrıca taraflar arasındaki 30.04.2020 tarihli iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünde ise oran kısmının boş bırakıldığı anlaşıldığından sözü edilen düzenleme de dikkate alındığında davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde ihale ile hizmet yüklenen şirketler nezdinde çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçtiği, davacı ile davalı Bakanlık arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin kısmında herhangi bir oran öngörülmediği, buna göre davacının 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin aslı kapsama alınmak suretiyle karar verilmesi gerektiğini, davacının 02.04.2018 tarihinde davalı Bakanlık nezdinde sürekli işçi kadrosuna geçtiği, bu geçiş sırasında ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak kararlaştırıldığını, iş sözleşmesinde bu yönde bir oran bulunmasa dahi ilgili sözleşmelerin matbu nitelikte oldukları dikkate alınarak davacı ile aynı Hastanede çalışan diğer işçilerden farklı muameleye tâbi tutulmasının eşitlik ilkesinin ihlali mahiyetinde olacağını, bordrolardaki yüzdelik oranların da dikkate alınması gerektiğini, davacının ihale şartnamesinde yazılı oran üzerinden kadroya geçtiğinin kabulü gerektiğini, emsal işçilere ilişkin davalarda davanın kabulüne karar verilmesine rağmen işbu davada davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, doktrindeki alanındaki uzman görüşlerin de bu yönde olduğunu, davacının ücretinin işveren tarafından tek taraflı olarak düşürülmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin 30.04.2020 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

4. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

5. Değerlendirme

6. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

7. İlk Derece Mahkemesince davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde ihale ile hizmet yüklenen şirketler nezdinde çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçtiği, taraflar arasında kadroya geçiş esnasında imzalanan bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin kısmının boş bırakılması nedeni ile davacının 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de Dairemizin 29.04.2024 tarihli ilâmında belirtildiği üzere, davacı 30.04.2020 tarihinde Türkiye İş Kurumu aracılığıyla davalı Bakanlık nezdinde çalışmaya başlamış olup 696 sayılı KHK uyarınca alt işverenden kadroya geçen işçilerden değildir. Dolayısıyla bu gerekçe ile davacının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi dosya kapsamında yer alan 30.04.2020 tarihli, aslı gibidir kaşesini içerir ve imzalı iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünde de oran kısmının boş bırakıldığı görülmektedir. Davanın reddine dair kararın sonucu itibarıyla yerinde olduğu anlaşılmakla sonuca etkili olmayan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

8. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında özellikle (2) numaralı paragrafta yer alan ilave gerekçeye göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.