Yargıtay 9. HD 2017/7381 E. 2018/12227 K.

MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenin işyerinde işe başladığını, davalı şirketin pazarlama müdürü tarafından işi bırakması istendiğini, davacının iş akdini sonlandırmak zorunda kaldığını iddia ederek kıdem tazminatı isle fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının asılsız olduğu, fazla mesai yapmadığını, açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda,davacının şirket yetkilileri tarafından hakarete maruz kaldığı, şirket yetkilileri tarafından işi bırakması hususunda taciz edildiği, elinden işyerinde kulanmış olduğu bilgisayarında alınması suretiyle işçiyi iş akdini feshetmeye bir nevi zorladıkları, davacının haklı nedenle iş akdini feshettiğini, davalı vekili fazla çalışma ücret talebine ilişkin puantaj kayıtlarına göre değerlendirme yapılması gerektiğini savunsa da dosya kapsamında mevcut olan puantaj kayıtları ile dinlenilen tanık beyanları arasında çelişki hasıl olduğundan, puantaj kayıtlarında çalışma saatlerine ilişkin tutulan kayıtların fiili durum ile örtüşmediği, ayda 195 saat hesabına uygun olarak çalışma saatlerine ilişkin kayıt tutulduğu, fazla mesai yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekillleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1 Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2 Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında düzenlenen iş akdinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde bir hüküm bulunmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, fazla çalışmanın yılda 270 saat ile sınırlandırılması nedeni ile 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. Bu durumda yılda 270, ayda 22,5 ve haftada 5.2 saatlik haftalık 45 saati aşan fazla mesai ücretin içinde kararlaştırılmış olur. Taraflar arasındaki sözleşmede fazla mesai ücreti, ücretin içinde kararlaştırılmıştır. O halde mahkemece yıllık 270 saat üzerinden haftalık 5,2 saat fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.