Karar Detayı

...

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/77 E., 2016/14 K.

KATILANLAR: ..., ...

KATILAN MAĞDURE: ...

SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM: Bozma öncesi verilen mahkumiyet hükmünün aynen infazı

TEMYİZ EDENLER: Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2009 tarihli, 2009/602 Esas sayılı iddianamesiyle çocuğun cinsel istismarı, müstehcenlik ve cinsel taciz suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2010 tarihli ve 2009/326 Esas, 2010/82 Karar sayılı kararı ile eylem kül halinde çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın katılan, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.12.2013 tarihli, 2011/22790 Esas, 2013/12523 Karar sayılı kararı ile, "Müstehcenlik suçunun çocuğun cinsel istismarı suçundan farklı bir suç olduğu gözetilmeksizin, bağımsız olarak değerlendirilmesi yerine bir bütün olarak çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilerek, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesi 15.07.2014 tarihli, 2014/39 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararı ile, Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı vermiştir.

4. Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesi 02.03.2016 tarihli, 2014/77 Esas,2016/14 Karar sayılı kararı ile, Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2010 tarih 2009/326 Esas, 2010/82 Karar sayılı ilamı ile verilen 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasının sanığın lehine olduğu anlaşıldığından aynen infazına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2010 tarih ve 2009/326 Esas, 2010/82 Karar sayılı kararının Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.12.2013 tarihli, 2011/22790 Esas, 2013/12523 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine yapılan yargılama neticesinde, Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü ve 232 nci maddelerine uygun şekilde hüküm kurması gerekirken bozulan hükmün aynen infazına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli, 2014/77 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.

...