Karar Detayı

... :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/418 E., 2015/1187 K.

KATILAN MAĞDURE: ...

SUÇ: Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ **SÜREÇ ** OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/418 Esas, 2015/1187 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Doğal hakimlik ilkesinin zedelendiğine, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, olayın tamamen yanlış anlaşılmadan kaynaklandığına, katılan mağdurenin yargılama aşamasında şikayetinden vazgeçtiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, katılan mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve tanık anlatımları ile örtüşmeyen beyanları, savunmalar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/418 Esas, 2015/1187 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğunca sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün, mahkumiyete yeterli delil olmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de;

Mağdurenin olay tarihinde evine gitmek için bindiği minibüste yanına oturan sanığın bacaklarına okşar tarzda dokunduğu, kendisinin tepki gösterip sanığa hitaben "dolmuş içinde bu nasıl bir namussuzluk" şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine sanığın apar topar minibüsten indiği yönündeki beyanı, minibüs şoförü tanık ...'nin mağdurenin olay sonrası "ne terbiyesiz insanlar var" şeklinde serzenişte bulunması üzerine durağa vardığında araç içi kamerayı izleyerek sanığın mağdureyi rahatsız ettiğini görmesi üzerine olayı kolluğa intikal ettirdiği yönündeki beyanı, dosya içerisinde bulunan mağdurun ve sanığın bulunduğu minibüse ait kamera görüntülerinde sanığın sol elini mağdura uzattığı ancak kamera konumu itibari ile sanığın mağdurenin bacağını ellediğinin görülmediği ancak sanığın elini uzattıktan sonra mağdurenin sanığa dönerek bir şeyler söylediğine dair kayıtlar, mağdurenin önceden tanımadığı sanığa iftira atması için bir neden bulunmaması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu sabit olup, mağdurun duruşmada sanığa acıyarak cezadan kurtarmak amacıyla sanığın elinin yanlışlıkla bacağına değmiş olabileceği yönündeki diğer deliller ve dosya kapsamıyla uyuşmayan beyanına dayanılarak mahkumiyet hükmünün bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

...