Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/153 E., 2022/221K.

SUÇ: Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

KARAR: Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/19269 Esas, 2022/2804 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ OLAY VE OLGULAR

1. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/298 Esas, 2020/279 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 35 inci maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü madde gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2021/19269 Esas, 2022/2804 Karar sayılı ilamı ile, "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; mağdurenin aşamalardaki beyanları, kolluk personelince düzenlenen olay tutanağı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın olay gecesi pencere korkuluklarını kırarak evine girdiği reşit mağdureyi yere yatırıp, öperek, taytını çıkarmaya çalıştıktan sonra bırakması şeklinde sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi 01.07.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile önceki kararında direnilmesine karar vererek, sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 35 inci maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü madde gereğince hak yoksunluklarına Karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Şikayetçinin tüm beyanlarının çelişkili olduğunu, sanık ile aralarında gönül ilişkisi olduğunu, olay öncesinde şikayetçinin pencereyi açarak konuştuğunu kabul ettiği halde sanığın demirleri kırarak içeri girdiğini söylediğini, teşdit uygulamasının ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının gerekçesinin bulunmadığını, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, şikayetçinin aşamalardaki beyanları, kolluk personelince düzenlenen olay tutanağı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay gecesi pencere korkuluklarını kırarak evine girdiği reşit olan şikayetçiyi yere yatırıp, öperek, taytını çıkarmaya çalıştıktan sonra bırakması şeklinde sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturması nedeniyle yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.