Karar Detayı

...

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/45 E., 2023/61 K.

KATILANLAR: ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

KATILAN MAĞDUR: ...

SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdur vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî onama, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının kesin nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinden çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair sanık hakkında verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ OLAY VE OLGULAR

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.11.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı ile sanığın, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; sanığın olay tarihinde evine gelen mağduru ayrı bir odaya götürüp kapsını kilitlemek suretiyle mağdura karşı anal yoldan organ sokma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemle ilgili mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kısmen de resen istinafa tabi kararın sanık ve müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunın esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesine, mümkün olmadığı takdirde cinsel tacizden mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, takdiri indirim uygulanmayarak cezalandırılmasına ve Bakanlık lehine vekalet ücreti takdiri ile dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurun soyut beyanlarına dayanılarak sanık hakkında mahkumiyet kararları verildiğine, aldırılan raporda herhangi bir bulgu bulunmadığına, delil değerlendirilmesinin hatalı yapıldığına, daha önce kendisine yaklaşmaya çalışıldığına yönelik beyanda bulunmasına rağmen sanığın evine gittiğine, eylemin gerçekleştiği zaman dilimine ve olayın ortaya çıkış şekline ilişkin çelişkili beyanların olduğuna, tanıkların mağdurda herhangi bir değişim görmediklerini belirttiklerine, tanık ...'ün mağdurun ara sıra yalan söylediğine ilişkin beyanı, mağdurun GSM hattı ile olay tarihinde birlikte bulundukları iddia edilen ... isimli şahsın GSM hattının tespiti ile baz bilgileri, HTS kayıtları ve internet veri bilgilerinin tespit edilmesi, mağdurun ve ...'in dosyada tanık sıfatıyla dinlenmesi, olaydan sonra birlikte gittikleri parkın Mobese görüntülerinin celbedilmesi, ÇODEM yetkilileri hakkında yapılan suç duyurusu üzerine açılan dava dosyasının dosya arasına alınması, mağdurun olayı ilk olarak anlattığını beyan ettiği Bakanlık görevlisinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmesi gerektiğine, mağdurun kaldığı yurttan ayrılma düşüncesi olduğundan bu şekilde beyanda bulunabileceğine, mağdurun yaşını bilmemesi nedeniyle kemik yaşının tespit edilmesine ve sanığın tahliyesiyle dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

III.GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 225 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 27.07.2022 tarihli iddianamede çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ayrıca dava açılmasına rağmen mahkemece iddianamede anlatılmayan ve dava konusu edilmeyen eylemden dolayı beraat kararı verilmesi suretiyle anılan maddeye muhalefet edilmesi suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçe ile Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

C. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurun 13.10.2022 tarihli celsede verilen Çocuk İzlem Merkezinde alınan beyanın izlenmesinin ardından yeniden beyanları alınmayarak yapılan yargılama sonucunda söz konusu ifade de hükme esas alınmak suretiyle mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması ve 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinde hakimin kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurda tartışılmış delillere dayandırabileceği hususunun düzenlenmesi karşısında, her ne kadar aynı Kanun'un 236 ncı maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde "İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulan çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir" ifadesine yer verilmiş ise de, maddi gerçeğin aydınlatılması açısından zorunlu olduğu durumlarda mahkeme tarafından da mağdurun tekrar dinlenebileceği nazara alınıp, aynı zamanda olayın tek tanığı konumundaki mağdurun aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 236 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince temin edilerek suç tarihi, olayın gerçekleştiği zaman aralığı ve olayın intikal şekli bakımından detaylı şekilde dinlenilmesi ile tanıkların kendi içindeki ve tanıkla mağdurun beyanları arasındaki çelişkiler de giderildikten sonra tüm dosya kapsamı dikkate alınarak ayrıntılı ve denetime elverişli gerekçeyle tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.01.2023 tarihli ve 2023/45 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.

...