Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2012/394 E., 2014/245 K.

MAĞDURE: Cansel Açıkgöz

SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ **SÜREÇ ** OLAY VE OLGULAR

Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2012/394 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararı ile; olay günü mağdure ile sanık ...'in gece saat 02:00 civarında buluştukları ve sanık ...'in diğer sanık ...'nın oğlu olan ... 'i arayıp evlerine gelmek istediğini söylediği, ...'in bunu kabul ettiği ve sanık ... ile mağdurenin diğer sanık ...'nın evine gittikleri, sanık ...'nın mağdure ile diğer sanık ...'i görünce mağdurenin kim olduğunu ...'e sorduğu, sanık ...'in mağdurenin teyzesinin kızı olduğunu, birbirlerini sevdiklerini ve kaçtıklarını beyan edip evde kalmak için izin istediği, sanık ...'nın mağdure ile sanık ...'inin bir gece evde kalmalarına izin verdiği, aynı gece mağdure ile sanık ...'in odada yalnız kaldıkları ve burada mağdurenin rızası ile bir kez cinsel ilişkiye girdikleri, şeklinde kabul edilen olayda; sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İsteği

Suçların sübuta ermediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli, mağdure beyanı ve sanıkların savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında; suç tarihinde olay günü mağdure ile sanık ...'in gece saat 02:00 civarında buluştukları ve sanık ...'in diğer sanık ...'nın oğlu olan ...'i arayıp evlerine gelmek istediğini söylediği, ...'in bunu kabul ettiği ve sanık ... ile mağdurenin diğer sanık ...'nın evine gittikleri, sanık ...'nın mağdure ile diğer sanık ...'i görünce mağdurenin kim olduğunu Hüseyin'e sorduğu, sanık ...'in mağdurenin teyzesinin kızı olduğunu, birbirlerini sevdiklerini ve kaçtıklarını beyan edip evde kalmak için izin istediği, sanık ...'nın mağdure ile sanık ...'inin bir gece evde kalmalarına izin verdiği, aynı gece mağdure ile sanık ...'in odada yalnız kaldıkları ve burada mağdurenin rızası ile bir kez cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmakla cinsel istismar eyleminin gerçekleştiği sırada sanık ...'nın evde bulunmaması ve sanık ...'in cinsel amaçla hareket ettiğine dair bilgisinin bulunmaması nedeniyle suçun manevi unsurunun oluşmadığı; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden sanık ...'nın gece 3 4 gibi evlerine gelen sanık ... ile mağdurenin ailelerinden durumu haberdar etmek

için girşimde bulunduğu ve olayın gündüzünde de sanığın babasını durumdan haberdar ettiği anlaşılarak sanık ...'nın üzerine atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

(A) bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2012/394 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2012/394 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.