Karar Detayı

...

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/1008 E., 2023/1512 K.

KATILANLAR: ..., ..., ...

KATILAN MAĞDURE: ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK: ...

SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun

kılma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER: Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili, katılan

Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Şanlıurfa 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/270 Esas, 2023/339 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle

Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, ikrarın korku ile alındığına, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereği rapor aldırılması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle

Suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan ceza verilmesine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle

Cebir, tehdit ve kasten yaralama suçlarından ayrıca hüküm kurulması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun delilleri karartmak için mağdureyi öldürmeye çalıştığına ayrıca bu suçtan da cezalandırılmasına, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, katılan mağdure hakkında aldırılan çocuk izlem merkezi raporu, adli raporlar, katılanların aşamalardaki ifadeleri, tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme tutanakları ile güvenlik kamera kaydı görüntüleri, teşhis tutanağı ve suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunmaları nazara alındığında hukuka aykırı görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25.09.2023 tarihli ve 2023/1008 Esas, 2023/1512 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.

...