Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/804 E., 2023/156 K.

SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2017 tarihli ve 2017/143 Esas, 2017/220 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile müsnet suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasını (c) bendi uyarınca beraatine dair verilen kararın katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.04.2018 tarihli kararı ile yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ile 53 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, anılan kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 2021/6788 Esas, 2022/6049 Karar sayılı kararı ile "Sanığın aşamalarda mağdurenin yaşını büyük zannettiği yönündeki savunması ile mağdurenin bunu destekleyen beyanları, ilk derece mahkemesince mağdurenin suç tarihinde ve halen on beş yaşından büyük yetişkin bir bayanın fizik görünüm ve vücut gelişimine uygun bir yapıda olduğuna dair gözlemi, nüfus kaydına göre, nüfusa yaklaşık üç yıl sonra tescil edilmiş olması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmasına ve dosyanın istinaf mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararı üzerine yapılan yargılama neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ile 53 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin gösterdiği yaşa ilişkin bir tespitte bulunulmadığına, mağdure karar duruşmasına katılmasına rağmen anılan hususta tespit yapılmadığına, zincirleme suç hükümlerinin hatalı şekilde uygulandığına, suç tanımındaki hangi olgu nedeniyle suçun işlendiğinin gerekçede yer almadığına, sanık mağdurenin yaşında hataya düştüğünden beraat kararı verilmesi gerektiğine, cezanın sadece sanığa değil eşi olan mağdureye ve müşterek çocuklarına da verildiğine ilişkindir.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan ceza tayini, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının caydırıcılık ilkesi ile çelişmesi nedeniyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama aşamasında, mağdurenin sanığa yaşının büyük olduğunu söylediğine yönelik beyanı, sanığın mağdurenin kendisine yaşının büyük olduğunu söylediğine, aslında küçük olduğunu bilmediğine yönelik savunmaları, İlk Derece Mahkemesince yapılan gözlemde mağdurenin on beş yaşından büyük yetişkin bir bayanın fiziki görünüm ve vücut gelişimine uygun bir yapıda olduğuna yönelik tespiti ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay tarihinde kız arkadaşı mağdureyle cebir veya tehdit olmaksızın cinsel ilişkiye giren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp, mevcut haliyle eylemin değişen vasfa göre aynı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci maddesinde düzenlenip, şikayet üzerine takip edilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve mağdurenin şikayetçi olmadığı gözetilerek kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2022/804 Esas, 2023/156 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.