Karar Detayı

...

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/171 E., 2023/517 K.

...

SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

KARAR: Direnme

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/171 Esas, 2023/517 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/11322 Esas, 2022/10595 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekilinin 17.08.2020 tarihli dilekçe ile katılma iradesini ortaya konulduğu anlaşılmakla, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, Bölge Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/278 Esas, 2021/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı reşit olmayanla cinsel ikişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair karar verilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii, katılan vekili, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli ve 2022/11322 Esas, 2022/10595 Karar sayılı kararı ile sanığın aşamalarda mağdurenin on beş yaşından büyük olduğunu bildiği yönündeki savunması ile bunu destekler nitelikte tanık beyanları, dosya içerisinde yer alan fotoğraflar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/171 Esas, 2023/517 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın, mağdurenin gerçek yaşını bilmediğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukukilikten uzak bir gerekçe ile mağdurenin yaşından büyük göstermesine kanıt olarak fotoğrafları değerlendirmediğini, hata hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulduğunu, zincirleme suç bakımından yapılan artırımın yetersiz olduğunu, takdiri indirim uygulanmasının sanık hakkında daha düşük ceza almasına neden olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Somut olayda alt sınırdan hüküm kurulmasının, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda mağdurenin on beş yaşından büyük olduğunu bildiği yönündeki savunması ile bunu destekler nitelikte tanık beyanları, dosya içerisinde yer alan fotoğraflar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken bozma üzerine yapılan yargılamada Bölge Adliye Mahkemesince direnme kararı verildiği, direnme kararının yerinde olmadığı görülmekle Daire kararının düzeltilmesine yer olmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/11322 Esas, 2022/10595 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.

...