Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/175 E., 2019/264 K.

SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edeninin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ **SÜREÇ ** OLAY VE OLGULAR

1. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2014 tarihli ve 2013/21 Esas, 2014/280 Karar sayılı kararı ile, sanığın; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında denetim süresinde Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2018 tarihli ve 2017/267 Esas, 2015/600 Karar sayılı kararı ile; askeri ceza kanununa muhalefet suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 81 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca her iki suçtan da ayrı ayrı 5 ay hapis cezasına, verilen hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren ayrı ayrı 3000 TL adli para cezasına çevrilmesine ve sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği görülmekle gereğinin takdir ve ifası için karar kesinleştiğinde Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/175 Esas, 2019/264 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanarak sanığın; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkûmiyet kararının yerinde olmadığı, mahkumiyet kararı için yeterli delil bulunmadığı, verilen kararın bozulması gerektiği hususlarına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, elini mağdurenin eteğinin altına sokup bacaklarını okşadığı ve elbiselerini çıkarmaya çalıştığı, sanığın daha sonra mağdureyi kucağına alarak yatak odasına götürdüğü ve orada elini zorla kilodunun içine soktuğu, bacaklarını ve kalçasını okşamaya başladığı, iç çamaşırını çıkarmaya çalıştığı, ancak bu aşamada da mağdurenin sanığın kolunu ısırması sonucu sanığın kendiliğinden eylemine son verdiği ve sonrasında mağdurenin kendisinden ayrılmayacağını söylemesi üzerine eylemlerine devam etmediği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince sanığın nitelikli cinsel istismar suçuna yönelik hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkânı bulunduğu halde ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden son vermesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan gönüllü vazgeçme hükümleri de nazara alındığında hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten ceza verilemeyeceği ancak o ana kadar gerçekleşen eylemlerin aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda belirtilen bozma nedenine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/175 Esas, 2019/264 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi gereğince sanığın cezaî miktar itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.

...