Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: **

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/607 Esas, 2014/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik ayrı ayrı cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, anılan kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.09.2014 tarihli ve 2014/6418 Esas, 2014/9901 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinde yer alan cinsel saldırı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında lehe kanun değerlendirmesi yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/689 Esas, 2015/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca ayrı ayrı 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteminde özetle: sanığın işlediği iddia olunan suçlarla ilgili somut delil bulunmadığını, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesinin doğru olmadığını, beraat kararı verilmesi gerektiğini, ceza verilse bile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ve sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğini savunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanığın suç tarihinde 17:40 sıralarında 1.suç yerinde otobüsten inip evine doğru yürümekte olan katılan ...’a cinsel amaçla arkadan koşarak yaklaşıp fark edip dönmesi üzerine de eliyle ağzını kapatıp o yerde park halde bulunan bir araca yasladığı ve katılanın sözlü ve fiili tepkisi üzerine kaçtığı,aynı gün 18:15 sıralarında da 2. suç yerinde otobüsten inip evine doğru yürümekte olan diğer katılan ...'a cinsel amaçla arkadan koşarak yaklaşıp bir eliyle ağzını kapatıp,diğer eliyle de kendisine doğru çekip başını çevirerek yanağından öptüğü ve katılanın fiili direnmesi üzerine sağ yanağını ısırdığı, katılanın bağırması üzerine de kaçtığı, olayın ihbarı üzerine 2. suç yeri civarında yakalandığı, dosya içerisinde bulunan genel adli muayene raporlarında; katılan ...'ın iddia ettiği gibi sanığın yüzünde tırnak izlerinin mevcut olduğu, katılan ...'ın yüzünde de diş izlerinin mevcut olduğu, katılanların sanığı teşhis ettikleri, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçları işlediği kanaatine varılmıştır" gerekçesiyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/689 Esas, 2015/17 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.