Yargıtay 9. CD 2023/13585 E. 2023/9042 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/709 E.,2023/36 K.

SUÇ: Cinsel taciz

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2014/928 Esas, 2015/960 Karar sayılı kararının, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.06.2022 tarihli ve 2021/14001 Esas, 2022/5820 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılamada sanığın elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak sureti ile cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli ve 2022/709 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 gün ve 94660652 105 35 6780 2023 Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 gün ve KYB 2023/108401 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 gün ve KYB 2023/108401 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Sanığın mahkumiyetine konu eylemin 08/01/2014 tarihinde gerçekleşmesine karşın suç işlendikten sonra 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 61. maddesi ile değiştirilen ve sanığın aleyhine ceza arttırımı öngören 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/2. maddesinin tatbik edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca sanık lehine olan suç tarihinde yürürlükte bulunan madde uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yürürlüğü giren düzenleme uyarınca ve sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, mahkumiyete konu eylem 08.01.2014 tarihinde gerçekleşmesine karşın suç işlendikten sonra 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 61 inci maddesi ile değiştirilen ve sanığın aleyhine ceza arttırımı öngören 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının tatbik edildiği anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanık lehine olan suç tarihinde yürürlükte bulunan madde uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile yürürlüğü giren düzenleme uyarınca ve sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

4. 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli ve 2022/709 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulandığı hüküm fıkrasının (2) numaralı bölümünün hükümden bütünüyle çıkartılmasına, (3) numaralı bölümde yer alan 62 inci maddesinin uygulandığı kısımdan "150 gün adli para cezası" ibaresi çıkartılarak yerine "100 gün adli para cezası" ibaresinin, (4) numaralı bölümde yer alan 52 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulandığı kısımdan "3.000,00 TL adli para cezası" ibaresi çıkartılarak yerine "2.000,00 TL adli para cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.