Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/299 E., 2023/627 K.

SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı (Mağdure ...'ye yönelik), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Mağdurelere yönelik)

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2017 tarihli ve 2015/62 Esas, 2017/141 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 09.07.2018 tarihli ve 2017/2310 Esas, 2018/1234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli ve 2021/6558 Esas, 2022/10729 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın gerekçe kısmında sanığın mağdureler ... ve ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdure ...’ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen, mağdureler ... ve ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdure ...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından hükümler kurulması suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesinin kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/299 Esas, 2023/627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay; mağdurelere yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.06.2023 tarihli ve 9 2023/64196 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Somut delil bulunmadığına, mağdurelerin rızasının bulunduğuna, sanık ile mağdure ... arasında arkadaşça bir yakınlaşma olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkumiyet kararlarının doğru olduğuna ancak teşdit uygulanarak ceza verilmesi, takdiri indirim yapılmaması ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, "Dairemizce yapılan yargılamada toplanan deliller, sanığın ve hakkında HAGB hükmü kurulan S.S.Ç'nin aşamalardaki savunmaları, mağdurların aşamalardaki anlatımları, Müştekilerin aşamalardaki anlatımları, raporlar, tutanaklar,Hastane raporları,nüfus kayıtları,Adli Sicil kayıtları, Adli Tıp Kurumu raporları,Adli Tıp Kurumu ihtisas dairesi raporları ve tüm dosya kapsamının incelenmesi ile delillerin değerlendirilmesi neticesinde;

Mağdurlerden ... 17.11.1999,... ise 07.01.1999 doğumlu olup suç tarihi olan 27.11.2013 tarihinde 15 yaşından küçüktürler.Sanık ... 1986 doğumlu olup suç tarihinde 18 yaşından büyüktür.

Olay sebebiyle mağdur ... ve ailesi şikayetçi değildirler.Katılan ... ve ailesi ise şikayetçidir.

Mağdureler aynı okuldan arkadaş olup birbirlerini tanımakta,mağdure ... ile hakkında HAGB kararı verilen S.S.Ç duygusal yönden arkadaş olup okuldan birbirlerini tanımaktadırlar.

Olay günü mağdureler ile sanık ... hakkında HAGB kararı verilen S.S.Ç nin buluştukları,sanık ile hakkında HAGB kararı verilen S.S.Ç'nin önceden kiraladıkları eve birlikte gittikleri,orada gece vaktine kadar kaldıkları,birlikte birşeyler yiyip içki içtikleri yönünde taraflar arasında bir ihtilaf olmadığı gibi tüm taraflar bunu kabul etmişlerdir.

Gidilen evde Mağdure ... ile hakkında HAGB kararı verilen S.S.Ç'nin ayrı bir odaya,mağdure ... ile sanığın ise başka bir odaya çekildikleri yönünde de dosyada bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Sanık ... verdiği tüm savunmalarında mağdure ... ile onun rızası dahilinde yüzeysel olarak öpüşüp seviştiğini kabul etmiştir.

Hakkında HAGB kararı verilen S.S.Ç verdiği savunmasında mağdure ... ile ayrı bir odaya gidip kapılarını kapatıklarını ve aralarında konuşma geçtiğini 07.12.2013 tarihli savunmasında ise ,odaya geçip uzandıktan sonra mağdure ...'nın yanına geldiğini,kendisine sarıldığını,odada toplam 2 saat kadar kaldıklarını, alkol içtiklerini beyan etmiştir.

Mağdurelerin alınan Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Dairesi Kurulu raporlarına göre ruh sağlıkları bozulmamıştır.

Sanığın getirilen Adli Sicil Kayıtlarına göre mükkerir olduğu anlaşılmıştır.

Gerek mağdurlar,gerek ise hakkında HAGB kararı verilen S.S.Ç ile sanığın ifadelerinde bahsettikleri cinsel davranışların mağdureler ve sanık ile hakkında HAGB kararı verilen S.S.Ç nin birarada kaldıkları sürede dikkate alındığında T.C.K'nun 103/1 1 cümle maddesi kapsamın da kaldığı aşikardır. Mağdure Asliye Ceza mahkemesindeki beyanında bu davranışları ' Ben ... ile salonda kaldım. Daha sonra ... kola hazırladı. İçine de votka koymuş. Daha önce içki de içmemiştim. Yaklaşık 3 bardak votkalı kola içtim. Bir ara kendimi yarı kaybettim ancak bilincim yerindeydi. ... beni öpmeye başladı. Hatta ayıldıktan sonra yapılanları hatırladım. Üzerimi soymadı ancak ancak elleriyle vücudumu ellemeye başladı. Eliyle gerek göğüslerimi gerek cinsel organımı, popomu elbisenin altından elledi. Ayrıca cinsel organını da dışarıya çıktı. Ancak bunun ereksiyon halinde yani kalkıp olup olmadığını bilemiyorum. Ayırca boşaldığını da görmedim. Ayrıca benzer oral şekilde bir davranışı olmadı. Bunun yanında cinsel organını orama burama vücuduma sürtmedi. Ben kendisini ittim, bağırdım. Daha sonra ... ile ... yanımıza geldi. O sırada ... boynumun kızardığı görünce (ki bunu ... öperek yapmıştı) ... ...'a tokat attı ve ... beni alarak evin dışına çıkardı ' şeklinde tarif etmiştir. Ayrıca ağır Ceza Mahkemesinde ise boynunun eylemler sebebiyle morardığını da bu beyanlarına eklemiştir. Bu morarma mağdurenin alınan adli raporunda ' sağ ve sol çenede kızarıklık, boyun her iki yanda ekimoz mevcut olup... ' şeklinde tespit edilmiştir.

Mağdure ...'nin alınan raporunda suç tarihi itibariyle yürürlükte olan TCK'nın 103/6 maddesindeki şartların oluşmadığı belirlenmiştir. Bu durumda sanığın mağdure ...'ye karşı cinsel eylemleri 6545 sayılı yasa ile değişik TCK'nın 103/1 1 cümlesindeki kapsamda kalıp, belirlenecek ceza yönünden 6545 sayılı yasa ile değişiklikten önceki TCK'nın 103/1 maddesi sanık lehinedir.

Bütün bu bilgiler ışığında mağdurelerin olay tarihinde 15 yaşından küçük oldukları nüfus kayıtlarına göre sabittir. Bu durumda suçun oluşup oluşmamasında mağdurelerin rızaların var olmasının bir etkisi yoktur. Zira T.C.K'nun 103/1 a maddesine göre 'Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış' suç teşkil etmektedir.Gerek sanık gerek ise hakkında HAGB kararı verilen S.S.Ç vermiş oldukları tüm savunmalarında mağdurelere karşı bir takım cinsel içerik taşıyan davranışlarda bulundukları kabul etmişlerdir.Bu davranışların 15 yaşından küçük mağdurelerin rızaları ile olmasının suçun oluşmasına bir etkisi bulunmamaktadır.

Dairemiz tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdurelere karşı gerek Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma gerek ise cinsel istismarda bulunma suçlarını işledikleri sonucuna vararak İstanbul Anadolu 9.Ağır Ceza Mahkemesinin beraat hükmü kurduğu kararının kaldırılarak; sanığın her iki mağdureye karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, mağdure ...'ye karşı ise Cinsel İstismarda bulunmak suçlarından cezalandırılması kanaatine ile aşağıdaki hüküm kurmuştur." şeklindeki gerekçeyle sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'ya Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'ye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine on yedi yaşında olduğunu söylediğine dair savunması, mağdurenin olay günü tanıştığı sanığa on altı yaşında olduğunu söylediğini beyan etmesi, tarafların ilk tanıştıkları gün birlikte gittikleri evde sanığın cinsel istismar eyleminin gerçekleştirmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'ya Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/299 Esas, 2023/627 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'ye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/299 Esas, 2023/627 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.