Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/374 E., 2022/364 K.

SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi

Mahkemece sanığın müstehcenlik suçundan beraatine; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafii tarafından çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı temyiz başvurusunda bulunulduğu, buna karşılık müstehcenlik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik herhangi bir temyiz başvurusu olmadığı, bu nedenle hükmün kesinleştiği, Dairemiz tarafından çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulmasının ardından Mahkemece yapılan yargılamada müstehcenlik suçundan dolayı yeniden beraat kararı verildiği, söz konusu hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, incelemenin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2014 tarihli ve 2013/311 Esas, 2014/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2014 tarihli ve 2013/311 Esas, 2014/106 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/24019 Esas, 2022/4370 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, sanığın intikalden bir buçuk ay önce erkek arkadaşını dövmesi nedeniyle mağdurenin kendisine karşı kin beslediğine yönelik savunması ile mağdurenin hükümden sonra dosyaya ibraz ettiği 03.04.2014 havale tarihli dilekçesi ile sanığın öne sürdüğü husumet iddiasını doğrulayarak iftira attığını belirtmesi ve tanıkların da mağdurenin sanıkla anılan nedenden dolayı sorun yaşadığını ifade etmeleri, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının 29.08.2013 tarihli raporuyla mağdurenin duygulanımı ile anlattıkları uygunsuz olup olayla doğrudan ilişkilendirilmeyen psikiyatrik bulgular taşıdığının değerlendirilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alınarak atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/374 Esas, 2022/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.02.2023 tarihli ve 9 2023/11257 sayılı, temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık lehine, usul ve yasaya aykırılık oluşturacak şekilde verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2013 tarih 2013/4093 esas sayılı iddianamesi ile mağdure Sabahat ... ...'in sanık ...'nin cinsel eylemlerine maruz kaldığının iddia edildiği, Sanığın aşamalarda alınan savunmasında suçlamaları kabul etmediği, Mağdurenin Adana ili Dr.Ekrem ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden aldırılan raporunda; mağdurenin cümle tamamlama testinde abi ile ilgili kaygılarının belirgin olduğu rapor edildiği, Adana Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden aldırılan raporda; mağdurenin maruz kaldığı cinsel istismar eylemi nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulmadığı rapor edildiği, Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, sanığın intikalden bir buçuk ay önce mağdurun erkek arkadaşını dövmesi nedeniyle mağdurenin kendisine karşı kin beslediğine yönelik savunması ile mağdurenin hükümden sonra dosyaya ibraz ettiği 03.04.2014 havale tarihli dilekçesi ile sanığın öne sürdüğü husumet iddiasını doğrulayarak iftira attığını belirtmesi, tanıkların da mağdurenin sanıkla anılan nedenden dolayı sorun yaşadığını ifade etmeleri, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının 29.08.2013 tarihli raporuyla mağdurenin duygulanımı ile anlattıkları uygunsuz olup olayla doğrudan ilişkilendirilmeyen psikiyatrik bulgular taşıdığının değerlendirilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alınarak atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçesiyle beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan beraat hükmünde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmış olup hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

2. Onama sebebine göre Tebliğname'de temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/374 Esas, 2022/364 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.