Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/335 E., 2022/114 K.

SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/98 Esas, 2019/54 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2020/335 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.05.2022 tarihli ve 9 2022/50998 sayılı, temyiz isteminin reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun olayın özelliğine göre kastının yoğunluğu, mağdurenin olaya ilişkin soruşturma aşamasında alınan ayrıntılı ifadesine dair hayatın olağan akışına uygun ayrıntılı ve tutarlı beyanları, tüm dosya kapsamı, suçun konusunun önem ve değeri birlikte değerlendirildiğinde, sevk maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğa ceza verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, "Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ; mağdur ...'a karşı organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar suçundan TCK 103/1 1 a delaletiyle, 103/2, 43/1 ve 31/2 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdura yönelik herhangi bir cinsel eylemde bulunmadığını, mağdurun ailesi ile kendi ailesi arasında miras nedeniyle husumet olduğunu, 8 10 yıldır mağdur ile görüşmediğini beyan ettiği, mağdurun da mahkemedeki beyanlarında ssç'yi destekler mahiyette miras davası yüzünden ssç'nin ailesi ile konuşmadıklarını beyan ettiği, ssç savunmasında mağdurun kendisine karşı ilgisinin olduğunu, bu nedenle bu şekilde beyanlarda bulunmuş olabileceğini, kendisine daha önce sosyal medya üzerinden mesajlar attığını beyan ettiği, dinlenen savunma tanıklarının da ssç'nin savunmasını destekler mahiyette beyanlarda bulundukları anlaşılmıştır.

Mahkemece tanık olarak dinlenen mağdurun annesi ve ablalarının beyanlarında; mağdurun annesinin mağdura ait günlüğü bulduğunu, günlüğü okuduktan sonra durumdan haberdar olduklarını, günlüğü mağdur daha fazla üzülmesin diye yırtıp attıklarını, günlüğü bulup olayı öğrenme tarihlerinin 2015 yılının son ayları olduğunu, o tarihten sonra da ssç'nin ailesi ile görüşmeye devam ettikleri hatta ssç'nin ablasının düğününe gittiklerini belirttikleri dikkate alındığında iddia ettikleri cinsel istismar olayını öğrendikten sonra karşı tarafla görüşmeye devam edip ssç'nin ablasının düğününe gitmiş olmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu kanaatine varılmış olup, mağdurun tutmuş olduğu ve ssç tarafından maruz kaldığı iddia edilen cinsel istismar eylemleri ile ilgili yazıların yer aldığı iddia edilen defteri yırtıp attıklarına ilişkin beyanlarına da mahkememizce itibar edilmemiştir.Yine tanıkların ifadelerinde birçok çelişkinin yer aldığı, müşteki babanın alınan beyanlarında kızının psikolojik rahatsızlığının bulunduğunu, tedavisinin devam ettiğini, doktor kontrolünde ilaçlar kullandığını belirttiği, mağdurun alınan iç beden muayenesinde akut fiili livata ile ilgili bulgu elde edilemediğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Mağdurun 08/08/2017 tarihli Çocuk İzlem Merkezinde verdiği ifadesinde suça sürüklenen çocuğun kendisine karşı yapmış olduğu eylemleri anlattığı, 12 yaşındayken ilgi duyduğu ... ...'a yönelik mektuplar yazdığını, bu mektupları annesinin bulduğunu başından geçenleri bu şekilde ailesinin öğrendiğini beyan ettiği, 17/01/2019 tarihli duruşmada ise ... ...isimli birini tanımadığını, ... isimli kişiye mektuplar yazdığını beyan ettiği, bu kapsamda mağdurun beyanları arasında ciddi çelişkiler olduğunun anlaşıldığı, ssç'nin kendisine karşı eylemlerinin 5 yıl boyunca 11 yaşına kadar her hafta devam ettiğini, bu süre boyunca toplamda ellinin üzerinde ssç'nin cinsel organını kendi arka cinsel bölgesine soktuğunu beyan ettiği, mahkememizdeki beyanlarında o süre zarfında bu durumdan kimseye bahsetmediği, sçç'nin kendisine karşı gerçekleştirdiğini iddia ettiği eylemleri kimsenin görmediğini belirttiği, ssç'nin iddia edilen eylemleri gerçekleştirdiği süre zarfında mağdurun bu durumu kimseye bahsetmemiş olması ve kimsenin iddia edilen eylemlere ilişkin bir görgüsünün olmaması mahkememizce hayatın olağan akışına uygun bulunmamıştır.

Bu halde tüm dosya kapsamı, ssç'nin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tanık beyanları, tutarlı, makul, hayatın olağan akışına uygun bulunmayan mağdur beyanları birlikte değerlendirildiğinde ssç'nin savunmasının aksini ispatlar nitelikte suçu sabit kılacak bir delilin bulunmadığı kanaati ile ssç'nin üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, bu hali ile ssç nin cezalandırılması yoluna gidildiğinde şüpheli olan, kesin olarak saptanamayan bir hususun gerçekleştiğinin kabulü ile şüpheden sanık yararlanır ilkesiyle bağdaşmayacağı görüleceğinden, yeterli delil bulunmaması, atılı suçların ssç tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/2 e maddesi uyarınca üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmünün usul ve kanuna uygun bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılan Bakanlık vekilinin 13.01.2022 tarihli dilekçesinde temyiz sebepleri gösterildiğinden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2020/335 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.