Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/309 E., 2022/533 K.

SUÇ: Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde verilen 22.04.2021 tarihli ve 2020/346 Esas, 2021/214 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/346 Esas, 2021/214 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2022/2026 Esas, 2022/3875 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın işlediği eylemin suç tarihi itibarıyla lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas 2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan 'Kovuşturma evresine geçilmiş' ibaresinin, aynı bentte yer alan 'Basit yargılama usulü' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/309 Esas, 2022/533 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.04.2023 tarihli ve 9 2023/34892 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyizi

Sanığın mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediğine, mağdure Bengisu'nun kendi rızasıyla sanıkla cinsel ilişkiye girdiğine, bu durumun mesaj içerikleri ile sabit olduğuna, mağdurenin sanığa on sekiz yaşında olduğunu söylediğine, fiziki olarak da büyük gösterdiğine, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi delaletiyle atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyizi

Sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün olmadığına, bu sebeple 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi hükümlerinin uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, mağdure ve sanıkla aynı ortamda bulunan ve beraber vakit geçiren şahısların tanık olarak dinlenmediklerine, şayet bu şahıslar dinlenseydi, sanığın mağdureyi iyi tanıdığı ve yaşı konusunda hataya düşmediğinin ortaya çıkacağına, sanık savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik ve çelişkili olduğuna, mağdurenin rıza gösterdiğine ilişkin sanık tarafından sunulan facebook yazışmalarının yanıltıcılığının mümkün bulunduğuna, cezanın alt sınırdan verilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirimi yapılmasının hakkaniyete uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Katılan ...'nun 29.03.2013 tarihinden 1 hafta kadar önce sosyal medya üzerinden sanık ... ile tanıştığı ve arkadaş olduğu, 29.03.2013 günü buluşmaya karar verdikleri ve sanığın katılanın evine geldiği, sanığın kapıyı kilitleyerek katılanın evden çıkmasına izin vermediği, katılanın ağzını kapatarak kendisiyle zorla vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiğinden bahisle sanık hakkında TCK 103/2 maddesi uyarınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında mahkememiz nezdinde yapılan muhakeme neticesinde;

Mahkememizin 22/04/2021 tarih, 2020/346 esas, 2021/214 karar sayılı kararı ile; 'Mahkememizce yapılan yargılamada usul ve yasaya uygun bulunan bozma ilamına uyulmuş olup; bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mahkememizce mağdurenin doğum kayıt belgeleri ilgili nüfus müdürlüğünden celp edildiği, buna göre mağdurenin hastane doğumlu olduğu ve nüfusta kayıtlı bulunduğu üzere doğum tarihinin 16/09/1998 olduğu ve olay tarihinde 15 yaşından küçük olduğu ,Ancak sanığın mağdure ile internet ortamında tanıştığı ve arkadaş oldukları, mağdurenin dış görünüş itibariyle de 15 yaşından büyük gösterdiği, aksi kanıtlanmayan sanık savunması uyarınca mağdurenin internet ortamında 15 yaşından büyük olduğuna ilişkin paylaşımları olduğu, internet ortamında tanışan ve arkadaş olan mağdure ile sanığın cebir ve tehdit olmaksızın normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin babasının sosyal paylaşım ağında gördüğü fotoğraflar ile olayı öğrenmesi üzerine mağdurun olayı ailesine anlattığı, sanığın gerçekte 15 yaşından küçük mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği ve eylemin bu hali ile cinsel istismar suçunu oluşturduğu düşünülse bile sanık savunması mağdur beyanları ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında sanığın mağdurun yaşı konusunda esaslı hataya düştüğü, onbeş yaşından büyük zannettiği mağdur ... ile rızası ile vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği , bu hali ile eylemin 5237 sayılı TCK' nın 30/2 maddesi delaletiyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, sanığın suçun işlendiği tarih itibariyle lehe olan 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklik öncesi haline göre 104/1 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği' gerekçesiyle verilen kararın; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26/04/2022 tarih ve 2022/2026 esas, 2022/3875 karar sayılı ilamı ile 'Sanığın işlediği eylemin suç tarihi itibarıyla lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas 2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan 'kovuşturma evresine geçilmiş' ibaresinin, aynı bentte yer alan 'basit yargılama usulü' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,' gerekçesiyle bozulması karşısında; bozma ilamı üzerine mahkememize yeniden intikal eden dava dosyası hakkında mahkememiz nezdinde yapılan muhakeme neticesinde; Bozma ilamının esasa müessir delil temini veyahut Türk Ceza Kanunu çerçevesinde hukuki vasıf ve derece tayiniyle alakadar olmadığı; bilakis yargılama usulü dairesinde görülen usuli işlemlerden ötürü bozulmuş olması sonuç ve kanısına binaen; Her ne kadar sanığın üzerine atılı suç cihetiyle üst sınırın iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251.maddesi çerçevesinde basit yargılama usulünün tatbiki hukuken mümkün ise de; 29.03.2013 tarihli suç cihetiyle dava dosyası kapsamında tüm delillerin toplanmış olması, sanığın üzerine atılı suç cihetiyle en büyük amacı maddi gerçeği ortaya çıkartmak olan Ceza Muhakemesi uyarınca delillerin doğrudan doğruyalığı ve yüz yüzeliği ilkesini de teminen; sanık hakkında atılı suçun niteliği, mahkemenin bozma ilamı öncesine dayalı kabulü ve dosyanın geldiği aşama nazara alınarak bu aşamada Basit Yargılama Usulünün takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek; Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca muhakemeye devam olun muş;Bozma ilamı uyarınca tarafların bozmaya karşı beyanları da temin edilmek suretiyle aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince bozmadan sonra bozmaya uyulduğu halde yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile basit yargılama usulünün uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuş, temyiz itirazları yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/309 Esas, 2022/533 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.