Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: **

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli, 2014/175 Esas ve 2016/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı cinsel taciz suçunu işlediği sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılan mağdurenin aynı mevkide ikamet etmelerinden ötürü tanışıklıklarının bulunduğu, olay tarihinde katılan mağdurenin annesinin yaptığı yiyeceklerden ikram etmek üzere tek başına sanığın iş yerine gitmesi üzerine sanığın katılan mağdureye hitaben "... senin erkek arkadaşın var mı, canım benim, birtanem" şeklinde sözler sarf etmesi ile katılan mağdurenin korkarak anılan mahalden ayrılarak durumu babası olan katılana bildirdiği, devam eden süreçte 17.04.2014 günü katılan ile sanık arasında alacak meselesinden ötürü çıkan tartışma üzerine olayın adli makamlara intikal ettiği hadisede mahkemesince yapılan yargılamada sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli, 2014/175 Esas ve 2016/111 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.