Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/1409 E., 2022/1302 K.

SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî onama

Katılan Bakanlık vekilinin sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmü temyiz etmediği gözetilerek dosya tetkik edildi.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2020/192 Esas, 2022/175 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/1409 Esas, 2022/1302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan vekili, katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdura karşı gerçekleştirmiş olduğu eylemler dolayısıyla çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmışsa da yerel mahkemece sanık hakkında sanık lehine hükümler uygulanarak alt sınırdan mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, mağdur, şikayetçi ve tanıkların beyanlarının istikrarlı olduğuna, sanığın suçu ikrar ettiğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; ''Küçük mağdurun aşamalarda yaşına göre tutarlı ve samimi anlatımlarda bulunduğunun ve üvey babası ile arasında iftira atmasını gerektirecek bir husumetin bulunmadığının anlaşılması, mağdur anlatımlarının mağdurun genital muayenesinde 1 cm çapında cinsel saldırı sonucu oluşabileceği değerlendirilen iyileşmiş anal fissürün saptanması ile desteklenmesi, sosyal hizmet uzmanının mağdur beyanlarına itibar edilebileceğine dair görüşü, katılanın mağduru pantolonu inmiş vaziyette sanığın önünde görmesi ve mağdurun kendisine anlattıkları, sanığın mağdura sürtündüğünü kabul ettiği ikrarlı savunmaları ve tanık beyanı nazara alındığında, sanığın üvey oğlu olan mağdura karşı mağdurun on iki yaşından küçük olduğu dönem boyunca zaman zaman cinsel organını mağdurun poposuna sürtmek ve zaman zaman da cinsel organını mağdurun poposuna sokmak sureti ile birden fazla kez nitelikli cinsel istismarda bulunduğu kanaatine varıldığı, bu kapsamda sanığın sabit görülen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı eylemine uyan TCK'nın 103/2 2.cümle gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer nazara alınarak takdiren cezalandırılmasına, sanığın eylemini üvey oğluna yönelik gerçekleştirmesi nedeniyle cezasında TCK'nın 103/3 c maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın aynı kasıt altında mağdurun sekiz yaşında olduğu zaman diliminden itibaren zincirleme biçimde eylemini tekrarladığı anlaşılmakla sanığa verilen cezanın TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca takdiren 1/2 oranında arttırım yapılmasına, sanığın kişiliği, sosyal ilişkileri ve fiilden sonra ve yargılama sürecindeki davranışları nazara alınarak yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından hakkındaki cezada TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına, TCK'nın 61/7. maddesi gereğince hükmolunacak sonuç süreli hapis cezasının miktarı 30 yıldan fazla olamayacağından sanığın sonuç olarak 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/1409 Esas, 2022/1302 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.