Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/453 E., 2023/482 K.

SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde

kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2019 tarihli ve 2019/324 sayılı iddianamesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2019/257 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.04.2020 tarihli ve 2020/363 Esas, 2020/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.04.2020 tarihli ve 2020/363 Esas, 2020/673 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/15514 Esas, 2022/1934 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınarak somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması ve aynı Kanunun 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu nazara alındığında " Failin fiilden sonraki davranışları, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları dikkate alındığında fail yararına cezai hafifletecek takdiri indirim sebebi bulunmadığından TCK'nın 62. maddesinin tatbikine takdiren yer olmadığına” şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli bir gerekçe niteliği taşımadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde eksik gerekçe ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/895 Esas, 2022/1015 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53

üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/895 Esas, 2022/1015 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/14163 Esas, 2022/12291 Karar sayılı kararı ile Mahkemece, Dairemizin 03.03.2022 gün ve 2021/15514 Esas, 2022/1934 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozmaya konu gerekçenin tekrarı suretiyle sanık hakkında belirlenen temel cezada teşdit uygulanması ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların gerekçeli olmasının zorunlu olduğu nazara alındığında ''Sanığın işlediği suçtan pişmanlık duyduğunu gösterir hiçbir davranış sergilememiş olması, mevcut eylemle ilgili mahkemeyi aydınlatıcı herhangi bir bilgi vermemiş olması, eylemin üvey kızına karşı eşiyle birlikte kaldıkları odada gerçekleştirmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık yararına cezayı hafifletecek herhangi bir sebep bulunmadığından TCK'nın 62. maddesinin tatbikine takdiren yer olmadığına,'' şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli bir gerekçe niteliği taşımadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde eksik gerekçe ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/453 Esas, 2023/482 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2023 tarihli ve 9 2023/67958 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, moleküler genetik inceleme raporundaki bulguların ortak kullanım ve yaşam alanından elde edilmesi nedeni ile mahkumiyete yeterli delil oluşturmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi, aksi düşünülür ise sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Sanık ...'ın mağdurenin annesi ... ... ile evli olduğu, mağdurenin sanığın üvey kızı olduğu, 13/04/2019 tarihinde Alanya ilçesine tatil amaçlı olarak geldikleri ve ... ... isimli otelde aynı odada konaklamaya başladıkları, 25/04/2019 tarihinde alkollü olarak odaya geldikleri, saat 04:00 sıralarında mağdurenin annesini kaldırarak üvey babasının kendisine tecavüz ettiğini beyan etmesi üzerine olayın resmi makamlara intikal ettirildiği, olay yerine gelen kolluk güçlerince 25/04/2019 tarihinde ... ... otelin 109 nolu odasında mağdure tarafından olayın meydana geldiği belirtilen yer olarak gösterilen 2 adet tekli yataktan beyaz renkli çarşaf mağdurenin olay anında üzerinde olduğunu belirttiği HM ibareli kilot, siyah renkli amısu ibareli iç çamaşırına el konulduktan sonra mağdure ve sanıktan alınan vajinal svap vajinal sıvı örneği kuru kan örnekleri üzerinde yapılan incelemeler sonucu mağdurenin kilotu üzerinde sanıktan alınan sıvı kan örneğinden elde edilen genotip ile meni içeren vücut sıvısı örneğinin bulunduğu, ayrıca bayan genotipinde karışık olarak bulunduğu belirtilmesi karşısında alınan doktor raporu dikkate alındığında eylemin cinsel istismar düzeyinde kaldığı, mağdurenin beyanının alınan kriminal polis laboratuvarı tarafından tanzim edilen uzmanlık raporunla teyit edildiği, mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirecek bir sebep olmadığı, 13/04/2019 tarihinde olayın gerçekleştiği güne kadar alınan beyanlar kapsamından taraflar arasında husumeti gerektirecek bir sebep bulunmadığı gibi tatili de birlikte geçirdikleri, olay gecesi de otel içerisinde ailecek eğlenip alkol aldıkları anlaşılmış ve mağdurenin iffetini ortaya atarak iftira atmasını gerektirecek sebep olmaması katılan ... ... ... ... dairemizce verilen kararın temyiz aşamasında sunmuş olduğu dilekçesinde kızı olan mağdurenin Türkiye'de yaşamak istememesi sebebiyle eşi olan sanığa iftira attığını beyan etmiş duruşmada alınan beyanında da şikayetçi olmadığını kızının iftira attığını beyan etmiş ise de katılanın beyanlarını müşterek çocuklarının olması sebebiyle sanığa korumaya yönelik olduğu olay tarihinde katılan ve mağdurenin geceleyin olayı kolluk güçlerine bildirmeleri ve alınan kriminal raporlar dikkate alındığında sanığın suçu işlediği hususunda tam bir vicdani kanaate varılmış olup sanık hakkında suç işleme kastı pişmanlık gösterecek davranış sergilememesi cezanın sosyal ve uyarma amacı dikkate alınarak eylem karşılığı alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği sonucuna varılmış, sanığın dairemizce açılan duruşma sonucu yapılan yargılamalar sırasında saygılı tutum ve davranış sergilemiş olması, dosyaya yansıyan olumsuz herhangi bir davranışının bulunmaması, sabıkasının bulunmaması ve Yargıtay 9.Ceza Dairesinin kararları ışığında sanık lehine TCK 62 maddesi tatbik edilerek aşağıdaki karar tesis edilmiştir.'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; Dairemizin 03.03.2022 ve 29.12.2022 tarihli bozma ilamlarında kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması hususunda bozma kararı verildiği ve Mahkemece önceki günlü her iki bozma ilamına da uyulmasına karar verildiği halde, bozmaya konu edilen yetersiz gerekçe ile ikinci kez yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/453 Esas, 2023/482 Karar sayılı

kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.