Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/271 E., 2021/170 K.

SUÇ: Cinsel taciz

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkumiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/271 Esas, 2021/170 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca,13.05.2023 gün ve 94660652 105 45 3385 2023 Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB 2023/57752 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB 2023/57752 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2021 tarihli kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen mahkûmiyet kararı ile birlikte, sarkıntılık suretiyle basit cinsel saldırı suçundan da 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca mahkûmiyet kararı verildiği, anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 03/11/2022 tarihli ve 2021/838 Esas, 2022/1745 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26/11/2019 tarihli ve 2015/14 208 Esas, 2019/666 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın cinsel saldırı suçunun hemen öncesinde, suç sırasında veya hemen sonrasında cinsel taciz olarak nitelendirilebilecek sözler sarf edilmesi veya davranışlarda bulunulması halinde aynı hukuki menfaate yönelik daha ağır bir saldırı söz konusu olduğundan yalnızca cinsel saldırı suçundan ceza verilmesi gerektiği; somut olayda müştekinin çalıştığı iş yerinde şüpheli olan sanığın, müşteki ile yalnız kaldıkları bir anda aracının filmli olduğunu söyleyerek "Kimse seni görmez, seni Sarıgöl'e götürürüm, annene babana söyleme" dediği, yine kendisiyle birlikte olursa iş yerinde ömürlük olacağını söylediği, "yarın 7de ara" yazılı kağıdı müştekiye verdiği, ardından da müştekinin göğüs bölgesine dokunmaya çalıştığı, bu anlamda sanığın söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin cinsel saldırı suçunun hemen öncesinde gerçekleşmesi nedeniyle yalnızca cinsel saldırı suçundan cezalandırılması gerekirken sanık hakkında ayrıca yazılı şekilde cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen mahkûmiyet kararı ile birlikte, sarkıntılık suretiyle basit cinsel saldırı suçundan da 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca mahkûmiyet kararı verildiği, anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/838 Esas, 2022/1745 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.11.2019 tarihli ve 2015/14 208 Esas, 2019/666 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın cinsel saldırı suçunun hemen öncesinde, suç sırasında veya hemen sonrasında cinsel taciz olarak nitelendirilebilecek sözler sarf etmesi veya davranışlarda bulunması halinde aynı hukuki menfaate yönelik daha ağır bir saldırı söz konusu olduğundan yalnızca cinsel saldırı suçundan ceza verilmesi gerektiği; somut olayda katılanın çalıştığı iş yerinde şüpheli olan sanığın, katılan ile yalnız kaldıkları bir anda aracının filmli olduğunu söyleyerek "Kimse seni görmez, seni Sarıgöl'e götürürüm, annene babana söyleme" dediği, yine kendisiyle birlikte olursa iş yerinde ömürlük olacağını söylediği, "yarın 7 de ara" yazılı kağıdı katılana verdiği, ardından da katılanın yüzüne dokunduğu, bu anlamda sanığın söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin cinsel saldırı suçunun hemen öncesinde gerçekleşmesi nedeniyle yalnızca cinsel saldırı suçundan cezalandırılması gerekirken sanık hakkında ayrıca yazılı şekilde cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/271 Esas, 2021/170 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.