Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/317 E., 2023/339 K.

SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi ret, kısmi onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/224 Esas, 2022/393 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 25.04.2023 tarihli ve 2023/317 Esas, 2023/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemece sanık hakkında atılı suçlardan alt sınırdan cezalandırma yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ve bu husus değerlendirilirken sanığın suça yatkın yapısının da değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın evinin konumu nedeniyle kimse görmeden mağdurun sanığın evine gelmesinin mümkün olmadığı, mağdure ile tanık ...'nin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanlarına itibar edilemeyeceği, mağdurun sanığın dükkanından izinsiz olarak çikolata aldığı ve sanığı servisten atılmalarından sorumlu tuttuğu için şikayet ettiği, dolayısıyla sanık ve mağdur arasında husumet bulunduğu, tüm bu hususların tanık beyanlarıyla da sabit olduğu, tanık ...'nın anlatımlarında mağdure ile tanık ...'yi yalanladığı, mağdur ile sanık arasında gerçekleştiği iddia edilen görüşmelerin çözümünün sağlıklı şekilde yapılmadığı ve bu nedenle düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, kabul etmemekle birlikte iddia makamının mütalaasında eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığının belirtildiği, eylemin bir an için var olduğu düşünülse dahi sarkıntılık aşamasında kaldığı, sanık hakkında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, beyan edilerek atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 2013 yılından 2019 yılına kadar birden fazla kez suç tarihlerinde on iki yaşından küçük olan mağdureyi eve çağırarak sarkıntılık boyutunu aşacak şekilde mağdurenin alt kısımda bulunan kıyafetlerini çıkarıp cinsel organını yalamak ve göğüslerini sıkmak suretiyle üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure ile tanık Dönenur'un aşamalardaki çelişkili beyanları, sanığın istikrarlı savunması, tanık anlatımları ve 06.09.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre kırık olarak muhafaza altına alınan tabletin içerisinde bulunduğu iddia edilen mağdure ile sanık arasındaki yazışmalara ulaşılamadığından dolayı katılan mağdure vekilinin adli merciilere sunduğu CD içerisinde yer alan ekran görüntülerinin hükme esas alınamayacağı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın katılan mağdureye cinsel istismarda bulunduğuna dair katılan mağdurenin soyut beyanları dışında delil olmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 25.04.2023 tarihli ve 2023/317 Esas, 2023/339 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 25.04.2023 tarihli ve 2023/317 Esas, 2023/339 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kozan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.