Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/873 E., 2023/849 K.

SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmonulan ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2020/118 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/762 Esas, 2021/1133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinafı üzerine, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2021/434 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 20 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/873 Esas, 2023/849 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf itirazları yerinde görülerek, sanık müdafiinin istinaf itirazları yerinde görülmeyerek; hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.08.2023 tarihli ve 9 2023/84834 sayılı, kısmî ret ve kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanı dikkate alınarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca üst hadden cezalandırılmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına yöneliktir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin kemik yaşına ilişkin rapor ve tanık anlatımı da dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin uygulanmasına, sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığına, anlatılan eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "... ilişkin Sanık ...'in soruşturma aşamasındaki beyanları ve bu beyanlarını destekler nitelikteki kovuşturma aşamasındaki beyanları, Mağdurun yapılan beden muayenesinde herhangi bir akut veya kronik fiili livata bulgusuna rastlanılmadığı, heymenin sağlam olduğu ve duhule müsait yapıda olmadığının belirtildiği 14/03/2019 tarihli Genel Adli Muayene Raporu, olay akabinde mağdurun alınan iç çamaşırları ve sürüntü örnekleri ile şüpheliden alınan biyolojik örnekler üzerinde yapılan incelemeler neticesinde mağdurdan alınan atlet üzerindeki 1 numaralı leke örneğinde, külot üzerindeki 2,3,6 nolu leke örneklerinde, sütyen üzerindeki 1 ve 2 nolu leke örneklerinde Sanık ...'e ait DNA profili tespit edildiğine ilişkin Adli TIP Kurumunun 31/12/2019 tarihli tanzim edilen uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı göz önünde bulundurularak, Sanık ...'in ilk olarak 12.02.2019 tarihinde Mağdur ... ... ile Apart Otelde buluşup, Mağdur ... ... ile sarılıp öpüşmek, daha sonra 12.03.2019 tarihinde tekrar Apart Otelde buluşup yine sarılıp öpüşmek ve Mağdurun Sanığın dizlerine oturup sürtünmek şeklindeki eylemleri gerçekleştirdiğine kanaat getirilmiş, ayrıca sanığın sübut bulan eylemini, ani eylemlerle gerçekleştirmeyip, sabah 09.00 ile akşam 06.00 saatleri arasında uzun bir zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiği, mağdurun atlet, külot ve süyeninde Sanığın DNA profilinin tespit edildiği anlaşıldığından, eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığına kanaat getirilmiş bu sebeplerle, Sanık ...'in mağdur ile öpüşüp sarılmak ve mağduru kucağına alıp sürtünmek suretiyle mağduru istismar ettiğine..., .... Sanık ...'in üzerine atılı eylemi suç tarihi itibariyle 14 yaşında olup rızasının hukuken geçerli olmayan mağdur ... ...'ı 12.02.2019 ve 12.03.2019 tarihlerinde apart otelde tutup, 12.03.2019 tarihinde sabaha kadar yanında tuttuktan sonra akabinde Bursa iline götürmek suretiyle işlediğine ve 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesinde düzenlenen ' kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ' suçunun sanık yönünden sübut bulduğuna..." şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "...Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca istinaf nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile, ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunanların istinaf iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, 5271 sayılı Kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan..." şeklindeki gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin söz konusu hükme yönelik temyiz istemi aynı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince yerinde görülmemiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir. Anılan nedenle, bozma talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

1. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/873 Esas, 2023/849 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.