Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/165 E., 2022/209 K.

SUÇ: Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2013 tarihli ve 2013/125329 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2014 tarihli ve 2013/412 Esas, 2014/80 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2014 tarihli ve 2013/412 Esas, 2014/80 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarihli ve 2016/13119 Esas, 2021/2251 Karar sayılı kararı ile özetle; olay tarihinde on sekiz yaş içerisinde bulunan mağdurenin annesi olan şikayetçi ...’ın, soruşturma evresinde verdiği ifadesinde mağdurenin olay anında yan taraftaki bankta oturup ... Kız Meslek Lisesi 11 D sınıfında öğrenci olan arkadaşları ... ve ...’nin de hadiseyi gördüğünü söylediğini beyan etmesi karşısında, adları geçen tanıkların araştırılarak duruşmaya celbiyle söz konusu eylemle ilgili beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

4. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/165 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Tanık ifadelerinin kendi arasında ve mağdurenin beyanıyla çelişkili olduğunu, parkın kalabalık olması, olayın gündüz vakti meydana gelmesi ve parktaki ağaç sıklığının az olması nedeniyle mağdurenin sanığın kendi cinsel organını gösterdiği iddiasının ve tanıkların mağdurenin bağırışını duymamalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, tanıkların olaydan sekiz yıl sonra verdikleri ifadelerinin inandırıcı olmadığını, tanık ...'ın mağdurenin okula geldiğinde ön tarafını tutar halde olduğunu söylediği ancak mağdurenin sanık tarafından pantolonunun indirilmediğini iki aşamada da tutarlı olarak beyan ettiği, tanık ...’nin ise tanık ...’ın beyanları okunması üzerine olayı anlattığı, mağdurenin tanıkların sanıkla kendisini görmesi nedeniyle böyle bir iddiayı ortaya attığını beyanla sanığın cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığı gözetilerek bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde hafif düzeyde zihinsel gelişme geriliği bulunan on sekiz yaşından küçük mağdurenin telefonunu arayarak okuldan çıkıp kendisinin bulunduğu parka gelmesini söylediği, mağdurenin parkta sanığın yanına geldiği, sanığın önce kendi cinsel organını dışarıya çıkaracak şekilde pantolonunu indirdiği, akabinde de mağdurenin pantolonunu çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin bağırması ve direnmesi üzerine "Seni sonra arayacağım, kimseye söyleme" diyerek parktan kaçtığı iddiasıyla cezalandırılması için çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamayı reddettiği, okulda okuyan birkaç öğrencinin sanık ile mağdureyi parkta uygunsuz vaziyette gördüklerini okul yönetimine bildirmeleri ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde mağdure beyanı ile sanık savunmasının birbirinin zıttı olduğu ancak motorsiklet ile giden bir kişiyi durdurup telefon numarası vermek şeklindeki bir davranışın hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bu nedenle mağdurenin okuldan gelirken sanığın motorsikletle yanında durup kendisine ısrarla telefon numarası verdiği şeklindeki ifadesine itibar etmek gerektiği, hafif düzeyde zeka geriliği bulunan mağdurenin istikrarlı ve ısrarlı anlatımları ile sanık tarafından parkta ağaçlık kısma götürüldüğü ve sanıkla mağdurenin ikisinden birinin pantolonunun inik vaziyette olduğu hususunun tanık ...'ın beyanı ile de doğrulandığı dikkate alınarak sanığın eyleminin ani ve kesik olması nedeniyle sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin beyanları, savunma, tanık ifadeleri, raporlar ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Karar başlığında mağdurenin annesi ve sanığın beyanı ile okul yönetiminin ihbarı dikkate alındığında 10.10.2013 olması gereken suç tarihinin 07.10.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/165 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.