Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/428 E., 2015/161 K.

SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2014/428 Esas, 2015/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi; Süre tutum taleplidir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Her ne kadar sanık hakkında; mağdurenin kapısını çalarak gözüne ilaç damlatmasını istediği, mağdurenin şüpheliye damlayı getirirse damlatabileceğini söylemesi üzerine şüphelinin mağdureye " burada olmaz, uzanmam lazım, yukarıya eve gel, uzanırım damlatırsın " dediği, mağdurenin şüpheliye evde eşinin olup olmadığını sorduğu, şüphelinin eşinin evde olmayıp kızının uyuduğunu söylemesi üzerine mağdurenin şüphelinin evine gitmeyi kabul ettiği, mağdurenin bu şekilde şüphelinin evine gittiği, şüphelinin oturma odasında koltuğun üzerine uzanarak mağdureye göz damlasını verdiği, mağdurenin de damlayı damlattıktan sonra şüpelinin ters dönerek mağdureden kendisine masaj yapmasını istediği, bunun mağdure tarafından kabul edilmeyip mağdurenin evden gideceği sırada şüphelinin mağdurenin peşinden giderek kapıyı açmasını engellediği, mağdureye " üstüme otur rahatlarsın " dediği, mağdurenin evden çıkmak için çaba göstermesine rağmen şüphelinin mağdurenin evden çıkmasına engel olduğu, ona " sigara içiyor musun, sigara alayım, para vereyim, olanları kimseye söyleme, " dediği, mağdurenin çıkmak için tekrar çaba sarf ettiği sırada şüphelinin mağdureye doğru uzanıp onu yanağından öptüğü, daha sonra mağdurenin evden çıktığı iddialarıyla, mağdureye kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi kamu davası açılmış ise de, sanığın savunması bir kısım tanık beyanları, mağdurenin dizi 15 teki ifadesi ile duruşmada alınan ifadesinde kısmen çelişki bulunması, mağdurenin olayın gerçekleştiğini iddia ettiği saat ile tanıklar ve sanık anlatımlarındaki saatlerin bariz şekilde çelişkili olduğu ve dizi 47 de bulunan cd izleme tutanağı içeriğinin sanık anlatımlarını desteklediği, sanığın aşamalardaki ifadelerinde suçu istikrarlı şekilde inkarı, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden de sanık yararlanır ilkesi gereği atılı suçlardan CMK'nun 223/2 e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmesi husunda mahkememizde tam vicdani kanaat oluşmuş, sanık hakkında aşağıdaki hüküm fıkrası kurulmuştur.''

IV. GEREKÇE

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın uzantısı olan, Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanarak sanığın mahkumiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir. Bu açıklamalar doğrultusunda tüm dosya içeriği nazara alındığında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2014/428 Esas, 2015/161Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.