Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/25 E., 2016/89 K.

SUÇLAR: Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın beyanlarının çelişkili olduğuna, mahkemenin eksik inceleme sonucunda karar verdiğine, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "....Mahkememizce çözülmesi gereken mesele mağdurun iddiasında olduğu gibi sanığın eylemini zorla gerçekleştirip gerçekleştirmediği noktasında toplanmaktadır. Mağdurenin 25 yaşını doldurmuş olduğu, sanık ile nişanlı bulundukları, rızası dahilinde sanığın daveti üzerine ilişkinin gerçekleştirildiği yere gittiği konuları sabit olduğuna göre eve girdiklerinde sanığın mağduru itmesi üzerine mağdurun düşerek başını çarptığı ve bayıldığı, bu durumdan yararlanan sanığın mağdur ile organ sokmak suretiyle ilişkiye girdiği, ilişki bittikten sonra mağdurenin kendine geldiği yönündeki mağdur beyanları hayatın olağan akışına uygun bulunmamıştır. Kaldı ki, mağdur olay sonrasında şikayetten vazgeçmiş, vazgeçmeden sonra resmi nikah işlemi yapılmıştır. Dosya içerisindeki mesaj dökümlerinden nişanlı olan sanık ile mağdurun nişanlılık ve şikayet süreci içerisinde ailelerinde dahil olduğu bazı problemler yaşadıkları anlaşılmaktadır. Resmi nikah yapılmış olmasına rağmen sanığın ve ailesinin düğün yaparak aile birliğini sağlamak çekindikleri anlaşıldığından mağdurenin sanığı evlenmeye zorlamak amacıyla bu tarz bir beyanda bulunma ihtimali mevcuttur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, sanığa atılı suç üzerindeki şüphenin ortadan kalkmadığı, atılı suçun kesin ve yeterli delillerle ispatlanamadığı anlaşılmış, sanığa atılı suçun sabit olduğu noktasında mahkememizde tam bir vicdani kanaat oluşmamış ve ceza hukukunun temel prensibi olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerleSalihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararında katılan vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.