Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/680 E., 2022/1437 K.

SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı

KARAR: Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/680 Esas, 2022/1437 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/21038 Esas, 2022/3176 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafii ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2019/197 Esas, 2019/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Müstehcenlik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2019/2679 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2019/2679 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

Müstehcenlik suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin birinci cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü ve birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/21038 Esas, 2022/3176 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, adli tıp uzmanlarından alınan mağdureye ait raporda anal, genital ve oral bulguya rastlanılmaması, aile ve sosyal hizmet uzmanı değerlendirme raporunda mağdurenin görüşme esnasındaki tutum ve davranışlarından ifadesine kısmen güvenilemeyeceğinin belirtilmesi, adli görüşme ve değerlendirme raporunda çocuğa ilişkin yapılan gözlemlerde anlatımlarının güvenilirliği konusunda tereddüt oluşup, yaşıyla uyumlu olmayan cinsel bilgiye sahip olması nedeniyle öğretilmiş hususlar olabileceği düşüncesi oluştuğunun ifade edilmesi, anne ile mağdurede rastlanıp, cinsel yolla bulaştığı belirtilen HPV virüsünün sanıkta tespit edilememesi, sanığın başka kadınlarla ilişkisi nedeniyle mağdurenin annesi ile olan müşteki eşiyle geçimsizlik yaşaması, cinsel içerikli videolar izlettirdiği yönündeki mağdure beyanı, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/680 Esas, 20221437 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü ve birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.05.2023 tarihli ve 9 2023/39169 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınmadan karar verildiğine, dosyanın tamamında bulunan maddi deliller olan sağlık raporları, bilirkişi ve pedagog açıklamaları, diğer deliller mağdurun söylediklerinin aksini gösterdiğine, dosyada mevcut ses kaydının olayın başından sonuna katılan mağdure ve annesi tarafından senaryo haline getirilerek kurgulandığının en açık delili olduğuna, mağdureye alınan sağlık raporlarından mağdurenin cinsel birliktelik yaşadığına dair hiçbir bulguya rastlanılmadığına, mağdurenin soyut beyanı ile hüküm kurulduğuna, bütün olayların sanığın başka bir kadınla evlenmek istediğini beyan etmesi üzerine başladığına, özellikle cinsel saldırı ve cinsel istismar suçları hakkında, failde özel kast, yani cinsel saik varlığının araştırılması ve sonuca göre karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Suçun çocuğun cinsel istismarı suçunu değilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ve bundan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince; "Ayrıntıları yukarıda açıklanıp tartışıldığı üzere; mağdure ifadesinde babası ile uyuduğu bir gün kalçasına dokunduğunda uyandığını, babasının kendisine sürtündüğünü, ona dirsek attığını, bu olayların zaman zaman devam ettiğini, eylemlerin çoğunun kendi evlerinde olduğunu, kendisine zorla yaptığını, daha sonra boşaldığını, bunları kimseye anlatma dediğini, zaman zaman kıyafetlerini tamamen çıkararak veya namaz kılar gibi yatırıp arka bölgesine cinsel organını soktuğunu, bu eylemleri yaparken cinsel organına bazen vazelin, tıraş köpügü sürdüğünü, sanığın boşaldığını, bunu yapışkan bir sıvıya benzettiğini, hatta sanığın gusül abdesti aldığını, babasının organ sokarak ilişkiye girdiğinde canının yandığını, kendisine cinsel içerikli videolar izlettiğini, evdeki eylemlerin dışında iki kere de temizlik yapmaya gittikleri yerde bu eylemlerinin tekrar ettiğini, kalçasında kanama olduğunu, kalçasından sıvı gibi bir şeyin geldiğini, göğüslerini bir çocuğun emmesi gibi emdiğini beyan edip ayrıntılı bir şekilde anlatmış olması, sanığın müdafisi huzurundaki kolluk savunması, mağdure ve annesinde cinsel yolla bulaşan HPV virüsü tespit edilmesi ve mağdurenin adli muayene raporları hep birlikte değerlendirdiğinde, sanığın mağdureye farklı zamanlarda zincirleme şeklinde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan sanığın mahkumiyetine dair Dairemiz hükmünün dosya kapsamına ve hukuka uygun olduğu anlaşıldığından Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin oy çokluğuyla vermiş olduğu bozma kararına karşı direnilmiştir." şeklinde direnme hükmü kurmuştur.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı; Dairemizin ilk bozma ilamında belirtildiği üzere, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, adli tıp uzmanlarından alınan mağdureye ait raporda anal, genital ve oral bulguya rastlanılmaması, aile ve sosyal hizmet uzmanı değerlendirme raporunda mağdurenin görüşme esnasındaki tutum ve davranışlarından ifadesine kısmen güvenilemeyeceğinin belirtilmesi, adli görüşme ve değerlendirme raporunda çocuğa ilişkin yapılan gözlemlerde anlatımlarının güvenilirliği konusunda tereddüt oluşup, yaşıyla uyumlu olmayan cinsel bilgiye sahip olması nedeniyle öğretilmiş hususlar olabileceği düşüncesi oluştuğunun ifade edilmesi, anne ile mağdurede rastlanıp, cinsel yolla bulaştığı belirtilen HPV virüsünün sanıkta tespit edilememesi, sanığın başka kadınlarla ilişkisi nedeniyle mağdurenin annesi ile olan şikayetçi eşiyle geçimsizlik yaşaması, cinsel içerikli videolar izlettirdiği yönündeki mağdure beyanı, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/21038 Esas, 2022/3176 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, Başkan ... ve Üye ...'nin karşı oyu ile oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Mağdure ifadesinde babası ile uyuduğu bir gün kalçasına dokunduğunda uyandığını, babasının kendisine sürtündüğünü, ona dirsek attığını, bu olayların zaman zaman devam ettiğini, eylemlerin çoğunun kendi evlerinde olduğunu, kendisine zorla yaptığını, daha sonra boşaldığını, bunları kimseye anlatma dediğini, zaman zaman kıyafetlerini tamamen çıkararak veya namaz kılar gibi yatırıp arka bölgesine cinsel organını soktuğunu, bu eylemleri yaparken cinsel organına bazen vazelin, tıraş köpügü sürdüğünü, sanığın boşaldığını, bunu yapışkan bir sıvıya benzettiğini, hatta sanığın gusül abdesti aldığını, babasının organ sokarak ilişkiye girdiğinde canının yandığını, kendisine cinsel içerikli videolar izlettiğini, evdeki eylemlerin dışında iki kere de temizlik yapmaya gittikleri yerde bu eylemlerinin tekrar ettiğini, kalçasında kanama olduğunu, kalçasından sıvı gibi bir şeyin geldiğini, göğüslerini bir çocuğun emmesi gibi emdiğini beyan edip ayrıntılı bir şekilde anlatmış olması, sanığın müdafii huzurundaki kolluk savunması, mağdure ve annesinde cinsel yolla bulaşan HPV virüsü tespit edilmesi ve mağdurenin adli muayene raporları ve sanığın tevilli ikrarı hep birlikte değerlendirdiğinde, sanığın mağdureye farklı zamanlarda zincirleme şeklinde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan sanığın mahkûmiyetine dair Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün onanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.