Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/491 E., 2015/98 K.

SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/491 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarıncaayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Yerel Mahkemenin kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cebir, tehdit, hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. Dava mağdurenin anlatımları doğrultusunda açılmış; yargılama safhasında sanık suçlamayı kabul etmemiş, dinlenen tanıklar ve katılanlar da olayın görgü tanığı olmadığını beyan etmişlerdir. Mağdurenin sanığın sahibi olduğu ve ailesiyle beraber işlettiği pastaneye sık sık gittiği, olay tarihinde yine mağdurenin poaça almak için sanığın sahibi olduğu pastaneye gittiği ve burada sanığın kendisine meyve suyu ikram ettiğini ve meyve suyunu içmek için orada bulunan sandalyeye oturduğunu, meyve suyunu içerken sanığın kendisinin kızlık bölgesine dokunduğunu, bu durumu önce arkadaşına daha sonra annesine anlattığını iddia ettiği olayda; sanık ... ...'in mağdureye karşı iddianamede belirtilen cinsel davranışlarda bulunduğunu destekler mağdure anlatımlarından başka görgüye dayalı bir tanık ya da bu durumun yaşandığına delalet eden mağdurenin anlatımlarını destekler kesin ve inandırıcı delil saptanamaması karşısında sanığın yüklenen suçları işlediğine dair yaşı küçük mağdurenin beyanı dışında mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın yüklenen suçlardan ayrı ayrı beraatine karar vermek gerektiği belirtilmişir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/491 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.