Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/391 E., 2022/343 K.

SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/208 karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türük Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi, 09.09.2021 tarihli ve 2021/1607 Esas, 2021/1207 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

3. Dairemizin 09.06.2022 tarihli ve 2021/27923 Esas, 2022/5889 Karar sayılı ilamı ile sair temyiz itirazlarının reddine ancak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilirken kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımayan yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı üzerine Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi 25.10.2022 tarihli ve 2022/391 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesini de tatbik etmek suretiyle müsnet suçlardan cezalandırılmasına karar vermiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2023 tarihli ve 9 2023/57169 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin Temyiz İstemi

Eylemin vasıflandırmasının hatalı olduğunu, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinin suç ikrarı olarak kabul edilmemesi gerektiğini, sanığın Suriye uyruklu olduğundan tam anlayamadan ifade verdiğini, bu beyan gerçek kabul edilse dahi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulamasının hatalı olduğunu, mağdurun beyanlarının gerçeği yansıtmadığının Adli Tıp raporları ile sabit olduğunu, mağdurun ifadelerinde hem eylemin niteliği hem de olay yerinin değiştiğini, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanları kabul edilse dahi burada sadece sürtünme şeklinde eylemin anlatıldığını, cinsel istismar suçu kabul edilse dahi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa en üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğini, hapis cezasından indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, mağdurun yaşı itibariyle sanığın indirim yapılmaksızın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğini ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesince; "...oluşa göre; olay tarihinde sanık ve mağdurun Suriye uyruklu olduğu ve aynı mahallede komşu olarak yaşadıkları, sanık ...'ın mağduru evinin önünde oyun oynarken görüp bakkala götürme vaadi ile ... İlköğretim Okulu civarında havuzlu bir evin bahçesine götürdüğü ve bu yerde mağdurun giysilerini indirip akabinde kendisi de giysilerini çıkarıp önce mağdurun cinsel organını ağzına alarak yaladığı ve ardından mağdurun ağzına kendi cinsel organını soktuğu ve sonrasında da cinsel organını ve mağdurun poposunu tükrükleyerek mağduru domatma tabir edilen şekilde tutup poposuna cinsel organını soktuğu, mağdurun canı yandığı ve bağırdığı, bu esnada mağdurun evine götürmesini istemesine karşı 'bekle cinsel organından süt çıkacak' şeklinde sözlerle eylemini sürdürdüğü, daha sonra mağduru olayı kimseye anlatmaması şeklinde uyararak evine bıraktığı, mağdurun ailesine anlatması ile ortaya çıkan olayda;

23/08/2017 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Uzmanlık Raporunda mağdur dan alınan iç çamaşırı, kan ve sürüntü örneklerinde sanığa ait genotiplerin bulunduğu tespit edilmiştir.

Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin 17/07/2017 tarihli raporunda mağdurun anüs muayenesinde anüste saat kadranına göre 9 11 ve 1 3 arasında venöz dolgunluk olduğu tespit edilmiştir.

Sanık mahkemede alınan savunmasında, mağdura karşı cinsel bir eyleminin olmadığını, mağduru başka bir çocukla uygunsuz vaziyette görmesi nedeniyle uyardığı için mağdurun bu şekilde bir ithamda bulunduğunu beyan etmiştir.

Sanık emniyette müdafii huzurunda alınan savunmasında, mağdurun pantolonunu çıkarıp cinsel organı ile oynamaya başladığını, yapma ayıp demesine rağmen oturur vaziyette cinsel organının üzerine oturup kalktığı, cinsel organını bacağının arasına aldığı ancak cinsel organının poposuna girmediğini, olayda boşalmadığı, itmesine rağmen mağdurun ısrar ettiği, ailesi ile kavga etmemek için dövme gibi bir eylemde bulunmadığı, daha sonra bitirip eve gittiklerini beyanla suçlamaları tevilli ikrarda bulunmuştur.

İddia, savunmalar, beyanlar, raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağduru bakkala götürme bahanesi ile iradesini fesada uğratarak havuzlu bir evin bahçesine götürerek mağdurun ve kendisinin pantolonunu indirdiği, mağdurun cinsel organını ağzına alarak yaladığı ve ardından mağdurun ağzına kendi cinsel organını soktuğu ve sonrasında da cinsel organını ve mağdurun poposunu tükrükleyerek mağduru domatma tabir edilen şekilde tutup poposuna cinsel organını soktuğu, mağdurun canı yandığı ve bağırdığı halde mağduru bırakmayarak eylemine devam ettiği, sanığın mağdur üzerinde cinsel arzularını tatmin amacını güttüğü, cinsel istismar suçunun oluşabilmesi için sanığın cinsel yönden tatmin olmasının gerekmediği, kriminal polis laboratuvarının raporundan da eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, sanığın da suçunu tevil yolu ile ikrar ettiği, ancak mağdurun isteği üzerine üzerine atılı cinsel istismar eylemlerini yaptığını beyan ettiği anlaşılmış, mağdurun yaşı itibariyle rızasının varlığından söz edilemeyecek olup, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmediği, bu şekliyle sanığın 12 yaşından küçük mağdurun vücut dokunulmazlığını cinsel organını anal yoldan poposuna ve oral yoldan ağzına sokmak suretiyle ihlal ederek nitelikli cinsel istismarda bulunduğu ve mezkur eylemini gerçekleştirmek için mağdurun özgürlüğünü de kısıtladığı sabit olmakla eylemine uyan TCK 103/2 son cümle, 109/2, 109/3 f, 109/5 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına,

Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 09/06/2022 tarih, 2021/27923 Esas, 2022/5889 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak TCK'nın 62/1 maddesi gereğince sanığa verilen cezadan takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak cezalandırılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/391 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.