Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/155 E., 2015/241 K.

SUÇ: Sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2015/155 Esas, 2015/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, suç işleme kastının olmadığına, mağdurun babasından çekindiği ve iş ücretini ödemek istemedikleri için kendisine iftira atıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in olay günü saat 13.00 sıralarında daha önceden elektrik tesisatını yapmış olduğu katılanların evine takmış olduğu malzemeleri saymak için gittiği, evde katılan ...'ın tek başına bulunduğu, katılan ...'ın sanığın eve girmesine izin vermesi üzerine sanığın eve girdiği, sanık odalardaki takmış olduğu malzemeleri sayarken katılan ...'ın evinin oturma odasında kanepede oturduğu, daha sonra sanığın katılan ...'un oturmuş olduğu odaya geldiği ve karşısında bulunan kanepeye oturduğu, bir müddet sonra sanığın oturmuş olduğu kanepeden kalkarak katılan ...'un oturmuş olduğu kanepeye ...'un yanına oturduğu ve katılan ...'un belinden sıkıca sarıldığı, öpmeye çalıştığı ancak katılanın kendisini geri çekmesi nedeniyle öpemediği, katılanın sanığa hitaben "git sen ne yılışık şeysin" dediği, sanığın bunun üzerine kendisine "ben sana şaka yapıyorum "dediği, katılanın da "git ya of ben seni istemiyorum" dediği ve ayağa kalktığı ve diğer kanepeye oturduğu, sanığın bu kez diğer kanepeye katılanın yanına geldiği, katılandan telefon numarasını istediği, katılanın bağırarak "git ya ben seni istemiyorum" diyerek ayağa kalktığı ve dış kapıya doğru yöneldiği, bunun üzerine sanığın da dış kapıya yönelerek dışarıya çıktığı, sanık katılanın beline sarılmadığını ve öpmeye çalışmadığını beyan etmiş ise de, katılan ...'un sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir durumun olmadığı, daha önceden herhangi bir tanışıklık ve husumet durumu da bulunmadığı gözönüne alındığında sanığın beyanlarının kendisini cezadan kurtarmaya yönelik itibar edilmez beyanlar olduğu bu nedenle sanığın katılan ...'ın belinden sarılmak ve öpmeye çalışmak suretiyle üzerine atılı sarkıntılık düzeyinde kalmış cinsel istismar suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince cezalandırılması gerektiği,

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın eve katılanın izniyle girdiği, bir müddet sonra da kendiliğinden çıktığı gözönüne alındığında sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosyada mevcut tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuç ve kanaatine varılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdurenin yanına oturup belinden sarılması ve öpmeye çalışması şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2015/155 Esas, 2015/241 Karar sayılı sayılı kararı sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.