Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/472 E., 2023/116 K.

SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/167 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/167 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/3482 Esas, 2022/7332 Karar sayılı kararı ile olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin, maddi gerçeğin ortaya çıkartılması açısından 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 236 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşmada dinlenilmesinden sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/472 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekili

Katılan mağdurenin aşamalardaki ifade ve beyanlarının istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu olduğunu, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğunu, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''08/11/1999 doğumlu Katılan ...'ün olay tarihi olan 07/08/2014 tarihinde 14 yaşında *** *** *** Orta Okulunda öğrenci olduğu, sanık ... ***'un da *** *** *** Orta Okulunda müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, 07/08/2014 günü saat 13:30 sıralarında katılan ... ve annesi katılan ...'in okula TEOG yerleştirme tercihlerini yapmak amacıyla geldikleri, okulda lise tercihleri için yoğunluk bulunması ve tanık ...'in de başkaca öğrencilerin tercihleri ile ilgilenmesi sebebiyle katılanlar ... ve ...'in sanık ...'in odasına girdikleri, sanık ...'in bilgisayar üzerinde katılan ...'ün başvurusunu gerçekleştirdiği, tercih kodlarını ...'ün okuduğu esnada katılan ...'in telefonunun çalması üzerine telefon ile görüşmek için odadan dışarı çıktığı, sanık ...'in başvuru işleminin yazılı metnini çıkardığı, katılan ...'ün yazılı metni katılan ...'e imzalatmak için odadan çıktığı ve katılan ...'e 'acele et hemen çıkalım' dediği, katılan ...'in metni imzalaması üzerine katılan ...'ün tekrar sanık ...'in odasına girdiği, akabinde katılanlar ... ve ...'ün tanık ...'e iddia konusu olayı anlatarak şikayetçi oldukları, olayın bu şekilde gelişip sonuçlandığı Mahkememizce kabul edilmiştir.

Katılan ... soruşturma aşamasında; annesi ile birlikte sanık ...'in odasında bulundukları esnada masanın yanında tercih kodlarını okuduğu sırada sanık ...'in baldırına dokunduğunu beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında bu eylemden bahsetmediği, katılan ...'ün yaşı itibariyle kendisine yönelik cinsel dokunuşları idrak edebilecek yaşta olduğu ancak iddia edildiği şekilde sanık ...'in katılan ...'ün baldırına dokunması üzerine katılan ...'ün odada bulunan annesinden de destek alarak tepki vermemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, katılan ...'in bozma öncesi alınan beyanlarında okulun tercih sebebiyle kalabalık olduğunu bu sebeple tanık ...'in kendilerini sanık ...'e yönlendirdiğini söylemesine rağmen bozma sonrası alınan beyanında okulun kalabalık olmadığını söyleyerek çelişkiye düştüğü, katılan ...'ün soruşturma aşamasında; sanık ...'in masanın altında cinsel organı ile uğraştığını, sanık ...'in cinsel organını dışarıda olduğunu gördüğünü, rahatsız olması nedeniyle masanın karşısına geçtiğini, kağıdı imzalatmak üzere dışarı çıkıp geldiğinde sanık ...'in koltukta oturur vaziyette cinsel organının hala dışarıda olduğunu, içeriye bir bayan girmesi üzerine sanık ...'in bacaklarını masanın altına çektiğini beyan ettiği, ancak kovuşturma aşamasında sanık ...'in cinsel organını dışarı çıkardığı esnada ayakta olduğunu beyan ettiği, tanık ...'in anlatımına göre tercihlerin yapıldığı sırada kullanılan masanın altında çöp kovası olması ve masanın fiziki duruma göre sanık ...'in bacaklarının girmesinin imkansız olduğunu beyan ettiği, sanık, katılanlar ve tanık anlatımlarına göre sanık ...'in odasının kapısının devamlı olarak açık durduğu ve okulda tercih sebebiyle giriş çıkışların fazla olduğu, bu haliyle zaman ve mekanın iddia konusu eylemleri gerçekleştirmeye elverişli olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde katılan ...'ün çelişkili beyanları dışında sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması sebebiyle müsnet suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2 e maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerekmiştir'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/472 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2023 tarihinde karar verildi.