Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: **

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2014 gün ve 2013/187 Esas, 2014/266 Karar sayılı kararı ile sanığın müştekiye karşı cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ve kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafisinin temyiz isteği; mahkemenin müştekinin beyanına dayanarak karar vermesinin yasal olmadığı, mahkumiyet kararı için kesin ve inandırıcı delil bulunması gerektiği, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince, "Müştekinin Alanya ilçesinden Manavgat'a gitmek üzere yola çıktığı, aynı istikamette sanığın idaresindeki trafikte seyir halinde olan otobüse "şehirler arası çalışan bir yolcu otobüsü olduğu düşüncesi ile" Manavgat'a gitmek için el ettiği, yapılan el işareti üzerine sanığın müştekiyi otobüsüne almak üzere durduğu, müştekinin otobüse bindiği, Manavgat'a gitmek üzere otobüsü hareket ettirdiği, ancak ilerideki bir kavşaktan saparak otobüsle şehirlerarası ana yol dışına çıkarak tali bir yola saptığı ve otobüsü durdurduğu ve otobüsün kapılarını kilitlediği, para karşılığı seks yapması konusunda müştekiye teklifte bulunduğu, teklifin reddedilmesi üzerine sanığın seks konusunda ısrarcı olduğu, müştekinin araçtan inmek istemesini söylemesine rağmen sanığın buna engel olduğu, müştekinin telefon ile bir yerleri arama çabasına sanığın telefonu alarak ve otobüsün arka tarafına atarak engel olduğu ve saldırmaya başladığı, müştekiye cinsel saldırıda bulunmak amacı ile direncini kırmaya dönük olarak müessir fiillerde bulunduğu, bir müddet tarafların otobüs içinde boğuştukları, müştekinin pantolonunun düğmelerini yırtmaya çalıştığı, otobüsün camından yoldan geçen araçlardan yardım istediğini gösterir davranışlarda bulunduğu, bir müddet sonra sanığın kendiliğinden gönüllü bir şekilde vazgeçerek cinsel saldırı eylemine son verdiği ve otobüsün arka tarafına giderek masturbasyon yaptığı, daha sonra müştekiyi otobüsten indirdiği, müştekinin kendisine bu eylemi yapan sanığın kimliğini tespit amacı ile sanığa ait cep telefonunu aldığı, yoldan geçen araçlardan yardım istediği, kendisine yardım eden bir araçla olay mahallinden uzaklaştığı, karakolda sanığa ait cep telefonunu kolluk güçlerine teslim ettiği" şeklinde kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2014 gün ve 2013/187 Esas, 2014/266 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.