Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/5 Esas, 2020/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi, 06.07.2021 tarihli ve 2021/69 Esas, 2021/1315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri

Mağdurenin ve sanığın birbiriyle çelişen beyanları hususunda araştırma yapılmadan, eksik inceleme ile karar verildiği, mağdurenin sanığa iftira atması için herhangi bir sebebi bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediği ve hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun Çocuk İzlem Merkezinde vermiş olduğu ifadesinde; ilk olarak cinsel ilişkiye girdiği kişinin sanık ... olduğu, sanıkla 2018 yılı Şubat ayında parkta tanıştıkları, sanığın kendisiyle sevgili olmak istediğini söylediği ancak kendisinin kabul etmediği, daha sonra sanığın kendisini evine çağırdığı, evde sanığın kendisini ailesine söylemekle tehdit ederek cinsel ilişkiye girmeye zorladığı, kıyafetlerinin yarısını çıkarıp göğüslerine, bacaklarına, kalçasına ve vajinasına dokunduğu, penisiyle vajinasına girdiği ancak acı hissetmediği, daha sonra evine döndüğü, bu olaydan bir gün önce sanığın oturduğu binanın yangın merdiveninde kendisinin kalçasına ve vajinasına dokunduğu, cinsel organıyla sürtündüğünü beyan etmesi üzerine sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda;

2. Sanığın savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25.02.2019 tarihli raporunda "Kişinin genital muayenesinde hymeninde eski veya yeni yırtığa rastlanmadığı ancak hymen açıklığı ve kenar özellikleri nedeniyle ereksiyon halindeki erkeklik organı ya da benzer cesamette cismin duhulü ile yırtılmayabileceği, fiili livatanın maddi delillerinin bulunmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu" belirtildiği, mağdurenin vajinal bölgesinden ve kabanı üzerinden alınan örneklerde sanığa ait genotip özelliklere rastlanmadığı ve bu durumun iddianamede yanlış belirtilmiş olduğunun anlaşıldığı, mağdurenin birden farklı erkekle cinsel birliktelik yaşadığına dair kendi beyanları ve uzmanlık raporları da dikkate alındığında sanığın mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğine dair savunmalarının aksine cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı, bu nedenle sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından yüklenen suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, deliller ile olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi, 06.07.2021 tarihli ve 2021/69 Esas, 2021/1315 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.