Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 tarihli ve 2012/218 Esas, 2014/323 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.03.2022 tarihli ve 2021/2694 Esas, 2022/2251 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 182 ve 185 inci maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden karar celsesinde kapalılığın kaldırıldığına dair ara karar verilmeksizin gerçekleştirilen duruşma neticesinde kurulan hükmün kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/101 Esas, 2022/231 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyizi

Sanığın mağdureye karşı iddia olunan eylemleri gerçekleştirmediği, bu durumun raporlarla da sabit olduğu, tanık beyanlarının da sanığın beyanlarını doğruladığından bahisle hükmün bozulması istemine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdure ...’in kayden 24.06.1998 doğumlu olup suç tarihinde on beş yaşını tamamlamamış olduğu olay günü ablası ...'nın erkek arkadaşı ...'in telefonla arayarak kendilerini evine davet ettiği, mağdure ..., ... ve ...'in ...'in evine gitmek üzere evlerinden yola çıktıkları, yolda alkollü içecek de alarak ...'in evine gittikleri, evde ... ile arkadaşı ... ve sanık ...'ın da olduğu, mağdurenin evdeki erkekleri önceden tanımadığı ve olay günü tanıştıkları, bir süre sonra ...'in evden ayrıldığı, bu sırada mağdure ve Burkay’ın üst katta yalnız kaldıkları, alkol almaya devam ettikleri, ...’in başının dönmeye başlaması üzerine sanığın mağdureyi başka bir odaya götürerek yatağın üzerine yatırdığı, mağdurenin bu sırada kusmaya başlamasıyla üzerindeki kıyafetlerin kirlendiği, sanığın yardım etme bahanesiyle mağdurenin tişörtünü ve pantolonunu, daha sonra külotunu çıkardığı ve mağdureye anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, olayın bu şekilde meydana geldiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozma üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/101 Esas, 2022/231 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.