Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/1942 E., 2021/2349 K.

SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî bozma

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik cinsel taciz suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu verilen beraat kararının istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararına karşı katılan mağdur vekilinin temyiz talebinde bulunduğu ancak davaya konu suçun öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan mağdur ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2019/345 Esas, 2020/143 Karar sayılı kararı ile sanığın katılan mağdur ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, katılan mağdur ...'a karşı cinsel taciz suçundan beraatine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2020/1942 Esas, 2021/2349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... ve ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın, mağdur çocuk ...'ye karşı, poposuna dokunmak, onu öpmeye çalışmak gibi sarkıntılık düzeyini aşan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacak fiillerde bulunduğu, anlatılan nedenle dosya üzerinden verilen beraat kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvuru zorunluluğu doğduğunu beyan etmiştir.

B. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın, mağdur ...’a karşı cinsel taciz eyleminin sabit olduğu, beraat kararının kaldırılması gerektiği, mağdur ...'nin kalçasına vurduğu, dudağından öpmeye çalıştığı, ses kaydında sanığın mağdura karşı; ''Sen benim ol yeter, a... koyuyum, ...'da hiçbişey istemem sen benim olursan..." şeklinde devam eden sözleri de mağdur çocuğun beyanlarını desteklediği, sanık hakkında beraat yerine ceza verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde ''Sanık ... **** hakkında; 08/03/2019 tarihinde 15 18 yaş aralığında olan mağdur ... *****'a yönelik olarak kız yada erkek bulması, kendisiyle cinsel ilişkiye girmesini istediği, daha sonra da onu öpmee çalıştığı, kalçasına dokunduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı görülmekle, bu bakımdan yapılan incelemede;

Müşteki ... *****’ın soruşturma aşamasındaki 09/03/2019 tarihli ifadesinde özetle, 3 gün önce yanında işe girdiği sanık Yılıdırım ******’ın işlettiği ***** ... isimli işyerinde kendisinden kız yada erkek bulmasını, kendisiyle cinsel ilişkiye girmesini istediğini, bu konuşmaları kayıt altına aldığını, sanığın daha sonra kendisini öpmeye çalıştığını, ancak onu iteklediğini öpemediğini, kendi özel bölgesini tutan sanığın yanıdan geçerken kalçasına tokat atarak dokunduğunu, bu olayların bir önceki akşam saat 16:00 16:30 sıralarında olduğunu, olayın dükkanın mutfak kısmında olduğunu, kendisinin sanık kendisine dokunduktan sonra işten ayrıldığını, sanığın yanında...’a yönelik cinsel maksatlı sözler de sarf ettiğini belirttiğinin görüldüğü,

Bu anlatımlardan müştekinin cinsel ilişki teklifini kayıt altına aldığını belirttiği tarihin 07/03/2019 olması gerektiğinin, sanığın kendisine fiilen bedenine dokunarak cinsel istismarda bulunduğunu iddia ettiği tarihin 08/03/2019 tarihi olması gerektiğinin, birbirinin devamı gibi anlatılan olayların fasılalı iki farklı tarihte işlendiğinin iddia olunduğunun anlaşıldığı,

Müşteki mağdurun sunduğu ses kaydının bilirkişi marifetiyle yapılan çözümlenmesinden müşteki mağdurun sanığın kendisine cinsel ilişki teklif ettiğine dair anlatımlarını doğrulayan '.... sen benim ol yeter amına koyuyum', '...hiç bi şey istemem sen benim olursan' şeklindeki sözleri, mağdur kendisini mi sinkaf edeceği yolundaki sorusuna cevaben 'ne olur yani' şeklindeki cevabı, '......senin fiziğin onunkinden güzel' şeklindeki beyanlarının olduğunun anlaşıldığı,

Müştekinin soruşturma aşamasında bu ses kaydı alınırken sanığın kendisine yönelik somut bir cinsel istismarının varlığını iddia etmediğinin,

Müşteki mağdur ... *****’ın mahkeme aşamasında ifade değişikliğine gittiğinin, hem ses kaydının alınmasının, hem de somut cinsel istismar vakasının aynı gün gerçekleştiğini, bunların da sanığın yanında işe girdikten sonra 3. günde gerçekleştiğini belirttiğinin. Bu durumda müştekinin hem sözlü cinsel tacizi, hem de fiili cinsel istismarın gerçekleştiği tarih olarak 08/03/2019 tarihini belirttiğinin görüldüğü,

Sanığın soruşturma aşamasında cinsel istismar iddiasını reddettiğinin, aralarında geçen ve kayda alınan konuşma içeriğinin mum söndü konusuna ilişkin olduğunu savunduğunun görüldüğü,

Dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde belirtilen nedenlerle,

Sanığın üzerine atılı TCK'nın 103/1 1. Cümle, 103/3 e, 35 . Maddesinde yer alan cinsel istismara teşebbüs suçunun işlendiği hususunda aşamalarda çelişkili soyut müşteki beyanları haricinde sanığın mağdura dokunduğuna yönelik mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı değerlendirilmekle sanığın atılı suçtan beraatine'' karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında katılan mağdur ...'a yönelik cinsel taciz suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu verilen beraat kararının istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararına karşı katılan mağdur vekilinin temyiz talebi davaya konu suçun öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (...) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına dair düzenlemeler uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından reddine karar verilmiştir.

B. Katılan Mağdur ... Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanıkların aşamalardaki savunması, katılanın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan

mağdur ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdur ... Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2020/1942 Esas, 2021/2349 Karar sayılı kararında katılan mağdur ... vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.