Yargıtay 8. HD 2021/8021 E. 2024/648 K.

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalılardan Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyünde bulunan 104 ada 16 parsel sayılı 1.061.73 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 5304 sayılı Kanunun 3.maddesi ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası gereği orman dışına çıkarılan yerlerden olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olup, 2005 yılından beri ...’ın kullanımında olduğu, kullanıcısı tarafından aynı yıl ev, ahır ve samanlık inşa edildiğinden söz edilerek kargir ev, ahır, samanlık ve arsası vasfı ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili, çekişmeli taşınmazın müvekkilinin murisi tarafından malik ve zilyet sıfatıyla uzun süre kullanıldığını, mirasçılar arasındaki harici taksim neticesinde müvekkiline kaldığını, müvekkilinin de yaklaşık 30 35 yıldır tasarruf ve zilyetliği altında olduğunu ve bu taşınmaz üzerine ev, ahır ve samanlık yaptırıldığını, taşınmazın mera, Hazine, orman ve üçüncü şahıslarla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazın Hazine adına tescil edildiğini, kadastro tespit tarihine göre zilyetliğe dayanan kazandırıcı zamanaşımı şartlarının oluştuğunu ileri çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi vekili; dava konusu taşınmazın orman sınırları içinde kaldığını, devlet ormanlarının devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını, zamanaşımı ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuş, davalı Hazine temsilcisi de davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, toplanan tüm delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre; dava konusu taşınmaz üzerindeki 15 ve 30'ar yıllık ayrı ayrı yapıların davacı tarafça imar edilerek kullanıldığı, taşınmazın zilyetlikle iktisap edilecek taşınmazlardan olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu 104 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kargir ev, ahır, samanlık ve arsa vasfında olduğu, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve mera niteliği taşımadığı, ayrıca mera, orman gibi kamu orta malı yer ile sınırının bulunmadığı, nitelik bakımından zilyetlikle kazanılmaya elverişli yerlerden olduğu, zilyetliğin çekişmesiz ve aralıksız ekonomik amacına uygun olarak eklemeli olarak 20 yılı aşkın süreyle tespit tarihine kadar sürdürüldüğü, davacı yararına 3402 sayılı yasanın 14. maddesinde belirtilen şartların gerçekleştiği gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, iş bu karar, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan davalı Hazine ile Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.