Karar Detayı

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, el atmanın önlenmesi ile orman kadastrosuna itiraz davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dosyada davacı ... İdaresi vekili, Mudanya 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/273 Esas sayılı dosyasına sunduğu dava dilekçesinde özetle; tapuda davalı adına kayıtlı bulunan Bursa ili Mudanya ilçesi Balabancık Mahallesi 372 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide koordinatları belirtilen kısmının 2013 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sonucunda orman sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, davalının müdahalesinin menine ve tapu üzerindeki şerhlerin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosya davacısı ... vekili, dava dilekçesinde özetle; Orman İdaresi tarafından Mudanya 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/273 Esas sayılı dosyasında dava konusu edilen yere ilişkin orman kadastrosunun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dosya ile birleşen dosya davalıları; aleyhlerine açılan davaların reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "Bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olmadığı" gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, dava konusu olan Mudanya İlçesi Balabancık Köyü 372 parsel sayılı taşınmazın orman kadastrosu ile Karagöl Devlet Ormanı sınırları içine alınan ve 22.03.2019 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen kısmın orman sayılmayan yer olduğunun tespiti ile bu kısımların orman kadastro sınır tespitinin iptaline ve 372 sayılı parselin tamamının orman kadastro sınırları dışına çıkartılmasına karar verilmiş; hükmün davacı birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, "Alınan bilirkişi raporu doğrultusunda İlk Derece Mahkemesi kararının usûl ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle, davacı birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava; orman kadastrosuna dayalı tapu iptali ve tescil, el atmanın önlenmesi ve şerhlerin terkini, birleşen dava ise 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosunun iptali istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 27.06.2013 tarihinde 1 ay süreyle askı ilana çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B çalışması mevcuttur. Arazi kadastrosu ise 1979 yılında yapılmıştır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davacı birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına dair kanun hükümleri saklıdır” hükümlerini ihtiva etmektedir.

Bu doğrultuda; somut olayda, birleşen davanın davacısı tarafından açılan davada, asıl davada dava konusu edilen ve hükme esas bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen yere ilişkin orman sınırlandırılmasının iptali istendiğinden İlk Derece Mahkemesince, anılan bölümün orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, 372 parselin tamamının orman sınırları dışına çıkarılması şeklinde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davacı birleşen davanın davalısı Orman İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan " 372 sayılı parselin tamamının " ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve hükmün, bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.