Karar Detayı

MAHKEMESİ: Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile vekalet ücreti yönünden düzeltilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında .... Mahallesi dağdibi mevkii 105 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 37.145,84 metrekare yüz ölçümü ile mera niteliği ile orta malı olarak tespit edilmiştir.

Davacı vekili; taşınmazın kadastro çalışmaları esnasında müvekkilleri adına tespit edilmesi gerekirken mera olarak tespit yapıldığını, söz konusu gayrimenkulun müvekkillerine taksim sonucunda kaldığını ve müvekkiller ile evveli murislerinin zilyetlerini eklemeli zilyetli nizasız ve fasılasız 80 90 yıldır ellerinde bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile müvekkiller adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

Asli Müdahil vekili; açılan dava sonucunun müvekkilini etkileyeceğini ve dava konusu taşınmazda müvekkilinin hak sahibi olduğunu belirterek davaya katılmak istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın davalı Hazine dayanağı olan toprak tevzi parseli kapsamında kaldığı tespit edilmiş ise de dava konusu taşınmazın 1963 yılında yapılan toprak tevzi çalışmalarından uzun yıllar önce yaklaşık 100 150 yıldır davacı ve bayileri tarafından malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız olarak kullanıldığı, taşınmazın hiçbir zaman mera yada harman yeri olarak kullanılmadığı, her zaman şahıs arazisi olarak kullanıldığı ve zemin üzerinde fiili olarak bölündüğü, hava fotoğrafları incelemesi sonucunda da taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığının tespit edildiği, gerek belirtmelik tutanağında gerekse tablendigatif tutanağında davalı taşınmazın kaçak, yitik veya gaip kimselerden kaldığı hususunda bir beyana yer verilmediği, davalı Hazinenin ise dava konusu taşınmazın mera olduğunu ispatlar nitelikte 53 Nolu Toprak Tevzii Komisyonu çalışmalarına dayanak belirtmelik ve tablendigatif tutanakları haricinde bir delil sunamadığı, davacının ve asli müdahillerin evveli zilyetleri ile birlikte davaya konu taşınmaz üzerinde 1963 tarihinde belirlenen mera kaydının öncesinde 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 46 ncı maddelerinde belirlenen 20 yıl süreyle nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla zilyet olma koşulunu lehine olacak şekilde ispatladığı gerekçesiyle, davacılar davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile asli müdahil ... yönünden davanın kabulüne, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 46 ncı maddelerinde belirlenen 20 yıl süreyle nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla zilyet olma koşulunu lehine olacak şekilde ispatlayamayan ... yönünden reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili yönünden istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Hazine vekilinin esasa dair temyiz taleplerinin reddine, ancak, davacı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen vekil ile temsil edilen davalı Hazine lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi isabetli görülmediğinden davalı Hazine vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazı kabul edilerek bu husus tek başına yeniden yargılamayı gerektirmediğinden İlk Derece Mahkeme kararının düzeltilerek yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne, ... yönünden reddine; davalı Hazine dava duruşmalarda kendini vekil ile temsil ettirdiğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunun 31/1 maddesi uyarınca reddedilen dava yönünden takdir edilen 1.000,00 TL vekalet ücretini davacı ...'dan tahsili ile davalı Hazine'ye verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.